Nog 13 dagen om mijn zaken op school in orde te krijgen en nog 18 dagen om me zaken in Holland op orde te krijgen. Daarna vertrek ik met de noorder zon naar het verre westen. Daar zal ik (weer) 7 weken in Long Beach California verblijven en (weer) 7 weken bij de familie Kovalski als Au Pair.
Of ik er klaar voor ben? Nee. Absoluut niet. Of ik er zin in heb? Dat moet nog komen. Nu heb ik ander “werk” wat mijn leven over heeft genomen. School…
De zin komt (hopelijk) nog wel wanneer ik op 2 juli mijn laatste opdrachten heb ingeleverd en de vakantie is ingeluid. Een beetje vreemd is het wel. Maandenlang heb ik geroepen dat ik terug naar het paradijselijke California wilde maar nu puntje bij paaltje is, ervaar ik het anders.
Natuurlijk heb ik zin in het heerlijke weer, het strand, de malls, de stad en natuurlijk om de Kovalski’s weer te zien. Ik heb zelfs zin in de Amerikaanse mensen en de Amerikaanse “cultuur”. Maar toch blijft er iets in me hoofd knagen. Wat weet ik niet precies… Misschien omdat ik vorig jaar ook al heel de zomer weg ben geweest. Misschien omdat ik net als vorig jaar weer constant verantwoordelijk moet zijn, omdat ik dan als het ware een ouder ben. Misschien gewoon om het feit dat het niet meer “nieuw” voor me is..
Het bovenstaande klinkt nu allemaal zo negatief, maar zo moet je het ook niet zien. Er staan ook positieve dingen in het vooruitzicht. Zoals het bezoek van mijn broer en schoonzus in Augustus en de wekelijkse standaard bezoeken aan de Mall.
What can I say. Girls will be girls!
Voor nu stort ik me op het werk dat school me heeft gegeven en geniet ik van de laatste weken in Nederland. Geniet ik een beetje extra van de aanwezigheid van mijn vriendinnen en geniet ik zelfs van het Hollandse “zomer” weer.
