Ups and Downs

Werkdag 2 is achter de rug en moet zeggen dat het me dit keer erg lang duurt om uit mijn jetlag te komen.. The downside of traveling… Telkens een jankerig gevoel om niks. Moe, maar niet kunnen slapen. Honger, maar niet kunnen eten. Moodswings alsof het “that time of the moth” is. I hate these moments.. Gelukkig is er ook een upside, vooral wanneer je alleen op reis bent. Je hoeft geen rekening te houden met reisgenoten (al houd ik dat nu met mijn “werkgevers” en “kind”), je kan (op de vrije dagen) doen wat je wilt en de lasten en lusten uit Nederland wegen hier in California een stuk minder zwaar. Natuurlijk is wat ik nu hier doe niet je normale reis, maar je word compleet en vrijwel gelijk uit je Nederlandse sleur getrokken, omdat je een 180 qua leefstijl en omgeving maakt. Dat eigenlijk niet alleen, ALLES is anders. Het eten, de winkels, de sfeer, de mensen, de taal (duh), etc.

ANYWAY. Tot nu toe gaat alles verder wel goed, weer een beetje wennen aan het “werk” en aan de totaal andere manier van opvoeden die ik gewend ben. Ze laten Laura erg vrij in haar doen, laten en praten. Laura is een baasje, dat laat ze wanneer ze kan goed merken. Dit wist ik nog van vorig jaar. Maar dit is niet echt een probleem omdat ik het toch anders aanpak dan de ouders. Verder moet ik nog even goed bedenken hoe ik mijn dagen ga vullen met Laura. Naast de 2 dagen zwemmen is de week nog vrij leeg. Al twijfel ik er niet aan dat we het druk genoeg gaan krijgen. Meestal bedenken we wel wat we doen op de dag zelf. Soms doen we helemaal niks, verder dan de standaard dingen.

Vandaag zijn we naar een soort auto show geweest, in de buurt. Ik vond het wel leuk, maar Laura had het wel al vrij snel gezien. Verder hebben we nog corn-muffins gebakken, getekend, gecomputerd en Aladdin gekeken. De Nederlandse versie heb ik voor Laura mee genomen en heb hem onderussen al zeker 5 keer gezien sinds ik hier ben. Ik vind het fantastisch om te zien hoe sommige dingen nooit vervelen bij kinderen. Net als een grapje die je constant kan herhalen zonder minder grappig te worden, het zelfde boekje voor te lezen met elke keer een nieuwe ontdekking en de zingende Barbie met 2 liedjes in het systeem die Laura over en over kan aanhoren. Het lijkt alleen maar leuker te worden. Voor haar dan.. Al moet ik zeggen.. Herhaling went.

Ik was vergeten hoe aanstekelijk het Belgisch accent is. Ik merk nu al dat ik woorden aan het overnemen ben.. Laten we hopen dat dat ook weer net zo snel verdwijnt wanneer ik terug ben in Nederland

Met de noorderzon..

Nog 13 dagen om mijn zaken op school in orde te krijgen en nog 18 dagen om me zaken in Holland op orde te krijgen. Daarna vertrek ik met de noorder zon naar het verre westen. Daar zal ik (weer) 7 weken in Long Beach California verblijven en (weer) 7 weken bij de familie Kovalski als Au Pair.

Of ik er klaar voor ben? Nee. Absoluut niet. Of ik er zin in heb? Dat moet nog komen. Nu heb ik ander “werk” wat mijn leven over heeft genomen. School…
De zin komt (hopelijk) nog wel wanneer ik op 2 juli mijn laatste opdrachten heb ingeleverd en de vakantie is ingeluid. Een beetje vreemd is het wel. Maandenlang heb ik geroepen dat ik terug naar het paradijselijke California wilde maar nu puntje bij paaltje is, ervaar ik het anders. 

Natuurlijk heb ik zin in het heerlijke weer, het strand, de malls, de stad en natuurlijk om de Kovalski’s weer te zien. Ik heb zelfs zin in de Amerikaanse mensen en de Amerikaanse “cultuur”. Maar toch blijft er iets in me hoofd knagen. Wat weet ik niet precies… Misschien omdat ik vorig jaar ook al heel de zomer weg ben geweest. Misschien omdat ik net als vorig jaar weer constant verantwoordelijk moet zijn, omdat ik dan als het ware een ouder ben. Misschien gewoon om het feit dat het niet meer “nieuw” voor me is..

Het bovenstaande klinkt nu allemaal zo negatief, maar zo moet je het ook niet zien. Er staan ook positieve dingen in het vooruitzicht. Zoals het bezoek van mijn broer en schoonzus in Augustus en de wekelijkse standaard bezoeken aan de Mall.
What can I say. Girls will be girls!

Voor nu stort ik me op het werk dat school me heeft gegeven en geniet ik van de laatste weken in Nederland. Geniet ik een beetje extra van de aanwezigheid van mijn vriendinnen en geniet ik zelfs van het Hollandse “zomer” weer.

Vivaaaaa Las Vegaaas

Yeah, it’s been awhile. Ik ga geen excuzen meer verzinnen waarom ik niet heb geschreven. Ik heb gewoon niet geschreven. Punt uit.

Maar in de tussen tijd ben ik zoals de tital al zegt: Naar las vegas geweest!!!
15 augustus om 9 uur bepakt en beladen de auto in, OP NAAR VEGASSS!!! Dat dachten we tenminste. We rijden de snelweg op, en myriam roept: DE CAMERA! Gelukkig waren we nogmaar een kwartier op weg, want myriam stond erop dat we terug gingen voor de camera. Take two. 10 uur, bepakt en beladen, INCLUSIEF camera, OP NAAR VEGASSSS!!! Dit keer toch echt.
De heenweg duurde 4 uur. Wat grotendeels door de woestijn is. Je verwacht elk moment dat je op een western dorpje zal stuiten, met rollende hooibalen en cowboys die op paarden achter de indianen aan zitten. Rooksignalen die tussen de bergen uitkomen, wigwammen, en indianen die de vredespijp doorgeven. Al is het enigste wat je hier ziet grote droge vlaktes, bergen, rotsen en woestijnplanten. Je zit dan ook op 4000 ft hoogte.
Laura gedroeg zich wonderbaarlijk goed, en zeurde niet veel. Afentoe vroeg ze om haar vriendinnetje Noa die ook onderweg was naar Vegas met haar ouders, maar dan in een andere auto. Gelukkig. Noa is een lief meisje, maar erg gevoelig. Je hoeft haar ook maar 1 keer op de tenen te trappen en ze jankt aan 1 stuk door, en zeurt de komende dagen over wat je fout hebt gedaan, en dat ze je vriendje niet meer is. Erg lastig dus.
Tegen een uurtje of 2 kwamen we aan bij ons hotel. Een 4 sterren Marriott residence inn. Ik had mijn eigen suite! Nouja, soort van.
Myriam en ik lieten Marty en Laura achter in het hotel om te lunchen bij : “Gordon Bierch”. Een Restaurant/brouwerij. Erg lekker gegeten, onder het genot van een Margarita! Mijn god. wat hou ik van Vegas; Ze vroegen me niet om mijn ID! Die margarita’s kosten daarom verdomt veel. Zo’n 10 dollar voor een glas. Maar lekker was het wel! Ik weet niet of dat zo lekker smaakte omdat ik al een tijdje niet heb gedronken, of omdat het gewoon lekker was. Hoe dan ook, ik heb genoten! Ik was vrij die avond, maar besloot om met Myriam, Armida (Noa’s moeder) en de kids mee te gaan naar “CircusCircus”, een hotel/casino die ook een heel groot speel en doe gedeelte heeft voor kinderen. Waaronder ook elk half uur een circus act. Zo hebben we een errrrrggg lenig vrouwtje gezien die haar ding deed, steunend op 2 palen. Een jongeleerder die ondertussen ook salto’s maakte, en 4 hele knappe mannen uit venezuela in strakke broekjes die door de lucht zwierde voor hun trapeze act. Daarna wat gegeten bij een bufet in CircusCircus.
De dametjes hielden die avond een sleepover bij mij in de kamer, maar vielen al best snel in slaap, aangezien ze een lange dag achter de rug hadden. Ze werden echter om 2 uur wakker, en wouden allebij naar hun mammie.

De volgende ochten gegeten aan het ontbijtbufet in ons hotel, en daarna gezwommen. Jezus wat is het heet in Las vegas. Bah. Rond de middag over de strip door naar een Casino die buiten de strip ligt, om een zeemeerminnen show te zien in een grote aquarium. We waren wat vroeg, dus liepen we wat rond. Marty besloot me mee te nemen naar een “Craps table” om met het spel te leren. Ik legde 20 dollar in en na 15 minuten gespeeld te hebben had ik me geld verdriedubbelt! Het is een dobbelspel, en iedereen krijgt een beurt als je rustig afwacht. Een erg leuk spel! Erg verslavend ook. Na de meerminnenshow werd ik met de kinderen bij het hotel gedropt, om een paar uurtjes op ze passen, want de ouders gingen samen uiteten.
Toen ze terug kwamen gingen we met zn allen naar downtown, waar ze een gedeelte hebben dat een beetje overdekt is, en elk uur hebben ze daar een licht show. Moeilijk uit te leggen, maar je moet zo maar naar de pics kijken om te zien wat ik bedoel. Wat een belevenis zeg! Het liedje American pie werd gedraaid, en iedereen genoot! Behalve Laura, die vond het te luid. Het heet de freemont expierience. Daar in die straat heb je ook die grote mechanisch cowboy billboard, die iedereen kent.
Naar het hotel, de kinderen bij de moeders in het hotel achter gelaten, en ik met de mannen mee naar Rio, om al mijn geld te verspelen. Je moet eigenlijk 21 zijn om te gokken, maar ze hebben me nooit om me id gevraagd. Makkelijk toch. Het mooie van gokken in Vegas is, is dat je gratis drankjes krijgt als je gokt. Aangezien ik aan het gokken was, nemen ze dus aan dat ik 21 ben, dus kreeg ik zonder problemen me drankjes! Woehoeeee, ookal heb ik mijn winst van die middag net zo snel weer weggespeeld, ik heb de drankjes er wel weer uitgehaald. Bijna dan. Ik kon natuurlijk niet zo veel drinken aangezien ik met me baas daar was. haha In de Rio heb je ook elk uur een Mardi grass optreden wat een must see is als je ooit eens in Vegas bent. Er komen mooie praal wagens en boten OVER HET PLAFON lags de balkons waar wij op stonden, waar schaarsgeklede mensen op aan het dansen waren, die ondertussen kraalkettingen naar je gooide, beneden was er een spetterend optreden met wat leuke liedjes en een hele hoop gedans. Erg leuk!
Rond 2 uur waren we weer in het hotel.
Toen we de volgende ochten wakkerwerden was het ontbijten en inpakken. Terug naar huis. Dit keer duurde de rit 6 uur, door het verkeer… Ik wou dat we wat langer konden blijven! Maar ik kom zeker een keer terug, met een hoop vrienden en een hele hoop geld!

Deze week is verder vrij rustig. Mogen mijn laatste vrije dag, ik ga dinsdag in het diepst van de nacht alweer weg. Door naar Wilmington, North Carolina… De 31ste ben ik weer in nederland. Wat vliegt de tijd he?

Te weinig inspiratie om een titel te verzinnen.

Weer een week voorbij, en weer een week niet gepost! Ik roep mezelf uit tot swerelds slechtste blogger..

Dinsdag ben ik met fabian, Carlos en Jennifer naar Venice Beach gegaan. Dat is (volgens horens zeggen) het strand waar ze delen van “Baywatch” hebben opgenomen. Venice Beach is tot nu toe het mooiste strand waar ik ben geweest! Langs de kust is een mijlenlange boulevard met de leukste winkels en cafe’tjes, met aan de andere kant een heleboel straat artiesten en kunstenaars die hun werk verkopen. Daar hebben we eerst een tijd rondgelopen en gelunched onder het genot van een serenade van de “Harry Perry Band” die bestaat uit één gast die op skeelers door venice beach rond rijd en op zn gitaat staat te pengelen terwijl hij iets raars zingt. Kijk op zn myspace als je wilt lachen: http://www.myspace.com/hpband 
Daarna hebben we een hoop foto’s gemaakt bij een gedeelte op het strand waar een heleboel mooie graffiti is gespoten. We hebben er een soort fotoshoot van gemaakt. Daarna kwamen nog 2 vrienden van Fabian. Ruben en een meisje waar ik de naam niet meer van weet.
De rest van die middag hebben we lekker op het strand gelegen. Daarna uit eten gegaan bij een Cubaans restaurant. Erg Lekker!

Woensdag een gewone werkdag, gezwommen met laura, en aan het einde van de dag begon laura te huilen om een pijn in haar oor, wat later een oorontsteking bleek te zijn. Korinne belde me die woensdag ook of ik zin had mee te gaan naar Raging Waters, in San Dimas. Dat is een erg grote waterpretpark, nummer 3 in amerika! Daar had ik natuurlijk wel zin in, dus heb ik mijn vrije dagen gewisseld zodat ik mee kon.
Het was een erg gezellige dag, maar ook erg vermoeiend. Sommige glijbanen waren nog best eng ook..  We waren met haar vriend, zijn neefje, haar neefje gegaan.

Vrijdag avond werd er in onze straat een serie opgenomen, erg bekend in Amerika, in nederland ken volgensmij niemand het.. Ik toevallig wel omdat ik het bij een vriend keek. De serie heet Dexter. Wel grappig om te zien hoe dat allemaal in zn werk gaat en hoeveel werk er eigenlijk wel niet in zit!

Zaterdag waren Myriam, Laura en ik in de mall, toen er oppeens een vrouw naar ons toekwam die ons even kwam vertellen hoe schattig en lief laura er uitzag! en dat ze ons wou uitnodigen voor een screening de volgende dag in Beverly Hills. Ze vertelde dat haar bedrijf voor namen als pepsi, burgerking, etc werkte.
Erg leuk natuurlijk! Maar we hebben geluk dat Marty zo’n nieuwschierige speurder is, want hij heeft gelijk het bedrijf gechecked. Als advocaat zijnde kan hij dat allemaal. Blijkt dat het bedrijf niet bestaat. Na wat zoeken op het internet kwamen we er ook achter dat het een money scam bleek te zijn. Daar zouden ze de kinderen ophypen, en vertellen dat ze acteerlessen of profesionele foto’s moest laten nemen als ze echt succes wouden hebben, dan zouden ze ons een cheque laten schrijven naar een rekening nummer, voor die zogenaamde foto’s of lessen, en daarna zouden we nooit meer iets van hun hebben vernomen. Dus toch maar goed dat we het even hebben nagetrokken.

Vandaag was ik weer vrij. Heb het rustig aan gedaan, Lekker tot 12 uur uitgeslapen, me broer en Amy gebeld en even Downtown in gegaan. Thuis wat kleren gesorteerd en nu een blog schrijven. Vanavond lekker niksen!

Bubbly sabathquerade

Wat een weekend. Te druk voor woorden! Waar begin ik… Bij het begin. Vrijdag.

De dag begon relatief rustig. Laura had om 12 uur zwemles, waarna we wat bij het zwembad hebben gegeten. Daarna door naar huis en nadat de boodschappen binnnen waren hadden we nog 3 uur de tijd voor de gasten kwamen. Om 6 uur zouden er 3 gezinnen komen, voor Sabath Dinner. Een joodse traditie.
Gelukkig namen de gasten ook wat eten mee, maar wij moesten natuurlijk alle main dingen bereiden. Aangezien alle 3 de gezinnen die kwamen stinkend rijk zijn, en wij maar “wealthy” zijn, moest alles er natúúrlijk piek fijn uitzien. De 46 inch tv stond te glanzen, het buiten deck was opgepoetst en herverfd, de schoonmaakster was langsgeweest (ok, 2 dagen daarvoor dan) en de borden waren geleend van de ouders van Marty.
Myriam bekommerde zich over het mooi maken van het deck, alles klaarmaken, en boodschappen doen, terwijl ik alle salade’s, aardappeltjes en bijgerechtjes maakte. Marty had de leiding over het vlees en vis.
Om 7 uur waren we eindelijk aan tafel en kon de heiliging beginnen. Eerst een heiliging over de kaarsen:
“Barukh atah Adonai Elohenu Melekh ha’olam asher kidshanu bemitzvotav vetzivanu l’hadlik ner shel Shabbat” (Praised are you, Adonai our God, Sovereign of the Universe, who has made us holy through mitzvot and instructed us to light Sabbath candles)
Dan een gebedje voor het wijn:
“Barukh atah Adonai Eloheyny Melekh ha’olam boray pri ha-gafen.” (Praised are you, Adonai our God, Sovereign of the Universe, who creates the fruit of the vine.)
Wat natuurlijk word gevolgd met een slok wijn.
En een gebedje voor het brood:
“Barukh atah Adonai Eloheyny Melekh ha’olam hamotzi lechem min ha’aretz” (Praised are you, Adonai our God, Sovereign of the Universe, who brings forth bread from the earth.)
Waarna we allen een stuk Challah (brood) afscheuren en eten.
Daarna konden we aan tafel. Lekker gegeten, maar was nogsteeds aan het rondrennen. Veel rust had ik die avond dus niet. Aan het einde van de avond werden de kinderen lastig, en begonnen ze ruzie te maken. Tijd voor iedereen naar huis te gaan. EINDELIJK!
Leuk om mee te maken, zo’n Sabbath. Maar om dit elke week te doen… Nee dank je! De kovalsky’s zijn niet heel religieus. Eten niet kosher ofzo,en gaan niet elke week naar de sinagoog (weet niet of je het zo schrijft).

Zaterdag. Normale tijd opgestaan, alle troep opgeruimd en laura klaar gemaakt om naar een verjaardagsfeest van een neefje te gaan. Om half 12 kwamen Marcia en All (de ouders van M) en gingen ze door. Ik bleef thuis, WANT ik werd om 2 uur opgehaald om naar een feest te gaan, met een steward die ik in me vlucht van florida naar nederland had ontmoet na Alex’ bruiloft in Juni. We hadden contact gehouden via de mail en is nu een weekje in LA om zn ma te bezoeken. Dus heeft hij me uitgenodigd mee te gaan naar een feest van een vriendin of kennis van hem. Hij haalde me dus op, en in de auto begon die over een boek dat hij aan het schrijven was,dat t over god gaat en dingen die hij “met god” heeft mee gemaakt, dus zat hij me al een beetje te overtuigen dat ik ook in god moest geloven. Zo zei hij het natuurlijk niet letterlijk, maar zo kwam het over. Aangezien het steeds op god uitkwam wanneer ik van onderwerp veranderde.
Er kwam ook een heel aardig meisje, die voldoet aan het LA standaard. Te dun, grote borsten, spierwitte tanden en mooie dure jurk aan. Voorderest nog wat andere leuke mensen ontmoet, maar over het algemeen waren er alleen leeftijdsgenoten van me ouders.
We waren wat vroeg op het feest, héél druk was het niet, ik dacht dat t nog drukker zou worden. Maar een uur later waren er niet heel veel mensen bij gekomen.
Iedereen die er was was wel heeeeel mooi aangekleed, in van die middeleeuwse jurken, en super maskers!
Ik baal echt dat ik dat niet wist, dat het thema was. Mij was verteld dat het een formal party was, niet dat het een Masquerade was. Al hadden we nog voor het feest even een mooi masker gekocht, en ik had gelukkig een mooie jurk aan die ik van Myriam had geleend.Niet in dat thema. Maar was niet de enigste gelukkig. Meeste van onze groep waren gewoon netjes aangekleed.
Maargoed, ik pak een m&m, en daar staat dus een zin uit de bijbel op. Ik dacht al.. NEEE..
Blijkt dus dat t een soort benefiet gala was voor een of andere christelijke groep, die weeshuizen helpt in mexico. Wel een goed doel, al is het geloof hier in de VS altijd zo groot en nep in mijn ogen. Heb niks tegen christelijkheid of elk ander geloof hoor, in tegendeel! Ik geloof zelf niet, maar kan begrijpen dat als je gelooft dat iets moois is. Het is iets persoonlijks en voor iedereen iets anders. Maar hier in amerika is alles overdreven, dus ook het godsdienst. Heb het wel naar me zin gehad verder hoor, was wel leuke muziek, en lekker gegeten. En wat leuke mensen ontmoet.
Goed, Korinne (dat meisje) ging rond 10 uur al naar huis jammergenoeg, dus wachte en wachte tot wij naar huis gingen want was best moe. Rond 11 uur gingen wij ook.
Nu klinkt het heel negatief allemaal, maar al met al was het een leuke avond, en het was aardig van Fabian (de steward) om me mee te nemen.

Zondag kon ik uitslapen. En heb ook nog even een rondje gerend. Moet toch wat meer bewegen, wil ik al dit vettige amerikaanse eten van me buikje weg wil houden. Ik zwem meestal ook een uur of 2 met Laura, 3 keer per week. Dus opzich ben ik goed bezig, maar de calorieen are taking over!
Ik moest pas rond 12 uur beginnen met “werk”. Al hadden we het in de ochtend wat rustig gehouden. Om 4 uur hadden we met Marcia en All afgesproken om met Laura naar Bubble rock te gaan. Een concert in een mooie botanische tuin in Palos Verdes. Was wel grappig, al was het veelste veel voor Laura. Ze had al te veel gedaan dit weekend.
Nadat Laura en ik weer opgepickt waren door M&M (die gingen er even tussen uit naar de bios terwijl wij naar Bubble rock gingen) reden we naar een hele dure wijk in Palos Verdes. Daar heb je een paar huizen die zijn echt een HELE hele hele heeeele hoop geld waard. Een huis met 37 slaap kamers bv. Oh mijn god! Weetje nog dat ik over Marty’s ouders had verteld? Over hun huis zegmaar? Laat dat maar zitten, ik wil hun huis niet meer! Ik heb mijn droomhuis gevonden! Of laat ik zeggen: Mijn droom HUIZEN! Deze wijk staat dus op een berg, met uitzicht over de pacifische oceaan als je recht voor je kijkt en als je naar rechts kijkt kan je op een heldere dag tot malibu kijken, langs de kust lijn. Als hun me daar een tent hadden gegeven met wat crackers en wat water was ik “Perfectly happy”, en had ik gerust een jaartje of 20 aan 1 stuk van het uitzicht kunnen genieten!

 

Palos Verdes Estates, California

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

City of Palos Verdes Estates PV ESTATES
Location of Palos Verdes Estates in Los Angeles County, California
Coordinates: 33°47′13″N 118°23′48″W / 33.78694, -118.39667
Country	United States
State	California
County	Los Angeles
Incorporated (city)	1939-12-20 [1]
Government
- Mayor	James F. Goodhart [2]
Area
- Total	4.79 sq mi (12.41 km²)
- Land	4.79 sq mi (12.41 km²)
- Water	0.00 sq mi (0.00 km²)  0.00%
Elevation	210 ft (64 m)
Population (2000)[3]
- Total	13,340
- Density	2,784.9/sq mi (1,075.3/km²)
Time zone	PST (UTC-8)
- Summer (DST)	PDT (UTC-7)
ZIP Code	90274 [4]
Area code(s)	310
FIPS code	06-55380
GNIS feature ID	1652770
Website: http://palosverdes.com/pve/

Palos Verdes Estates is a city in Los Angeles County, California, USA on the Palos Verdes Peninsula. It was designed by the noted American landscape architect and planner Frederick Law Olmsted, Jr. The population was 13,340 at the 2000 census. According to the 2000 US Census, Palos Verdes Estates is the 81st richest place in the United States with at least 1,000 households (based upon per capita income). The 90274 ZIP code was listed as the 47th most expensive U.S. ZIP code in 2007 by Forbes.com.^[5] Palos Verdes Estates is one of the most affluent communities in Los Angeles County and indeed, the nation.

Palos Verdes’ Malaga Cove Plaza and its Neptune fountain (right).

The city faces the Pacific Ocean, and there are several accessible beaches although most of the shoreline is marked by high cliffs. The city is mainly residential, with no traffic lights and relatively limited commercial areas around Malaga Cove and Lunada Bay. One of Southern California’s most expensive neighborhoods, Palos Verdes Estates’ aesthetics and architecture are protected by an Art Jury, a non-governmental organization which must approve any exterior alteration to any building, fence, sidewalk, or other structure. The city was incorporated in 1939, and the area around Malaga Cove has most of the Peninsula’s earlier buildings. The Malaga Cove Plaza building of the Palos Verdes Public Library, designed by Pasadena architect Myron Hunt, was placed on the National Register of Historic Places in 1995. Palos Verdes Estates was one of the earliest masterplanned communitites in the United States.

The day the earth shook.

Een week niet gepost. Shame on me! Wat er allemaal is gebeurd deze week? Werk, strand, werk op het strand, werk, aardbeving!

Natuurlijk willen jullie allemaal over mijn aardbeving ervaring horen. Snap ik. Dus aan jullie de keuze om verder te scrollen, of dit eerst te lezen. Aangezien je nu nogsteeds aan het lezen bent, neem ik aan dat je wacht tot die tijd daar is. Al klinkt nu niks zo spannend als dat deel van me blog, dus lang zal dat stuk niet zijn.
Waar was ik bij mijn vorige blog gebleven? Vorge week dinsdag. Nou woensdag had Laura zwemles, dus hebben we nog een paar uurtjes samen gezwommen daarna, en donderdag hebben we gelunched in “Alpine Village” met een vriendin van Myriam, die uit Antwerpen komt. Alpine Village is een nagebouwn duits “dorpje” waar je een supermarkt hebt met allemaal west europese dingen. Je hebt er ook een lunchcafétje, en wat andere dingen. Zo bijzonder vond ik het niet. Het was heel oud, en krakkemikkig. En het stonk. Een leuk idee 50 jaar geleden. Het zou nu ook een leuk idee zijn, als ze het een keer zouden opknappen. De vriendin van Myriam gaat hier elke maand heen, en slaat een vooraad worst en vlees in. Ze had deze keer 120 dollar uitgegeven aan vlees en worst alleen.. Dit vriest ze in, en maakt het blijkbaar met haar man binnen een maand op.. Nou goed, vrijdag weer een vrije dag, dus naar het strand! Zaterdag met Laura en een vriendinnetje van haar naar het strand. En Myriam en het vriendinnetjes moeder natuurlijk. Zondag een Luie dag, maandag zwemles, en terwijl Laura en ik gingen zwemmen daarna gingen M&M een nieuwe tv halen, voor op de kamer waar ik slaap. Dat is eigenlijk de woonkamer wanneer ik er niet ben (ze hebben 2 woonkamers, dit is the main livingroom), en niet zomaar een tv. Een 46 inch lcd tv! My god. Hij is zo mooi! haha
Savonds bij Marty’s ouders gegeten, en Laura daar gelaten. Ik weet nu waar ik wil gaan wonen later wanner ik rijk ben. In hun huis! in 1 woord: WOW! (en ik weet niet eens of dat telt als een echt woord) Hun wonen in Palos Verdes. Dat is een stadje in de bergen, met een “million dollar view”. Alle huizen daar zijn erg duur, en het is echt zo’n stadje met alleen maar dure huizen (vrienden van M&M hebben daar net een huis gekocht voor 1.4 miljoen!!). Het huis van Laura’s groot ouders is erg mooi. Niet heeel groot, maar groot genoeg, met tuin en alles, De entree is al mooi, met mooie glazen voordeuren, het huis heeft hele hoge plafonds, dus dat maakt het erg ruim. Een super badkamer met lekker diep bubbelbad en grote douche met 2 douchekoppen, en een bankje in de muur. Marcia (de oma) heeft een kast waar je U tegen zegt. Een ECHTE walk in closet! Die kamer was denk ik bijna net zo groot als mijn oude studentenkamertje. Dus zo’n 8m2. Ze hadden 2 woonkamers, die werd gescheiden door de open keuken. Een hele hele HELE mooie keuken, helemaal op maat gemaakt, en one of a kind. Met allemaal coole snufjes! Verder nog een hele handige wasruimte, nog een badkamer, kantoor en logeerkamer. Ik wil dat huis!
Na het eten gingen Marty, Myriam en ik naar de bios. Mamma mia gezien! AANRADER! erg leuke film!

Goed, voor de geduldigen onder ons. Het moment is nu aangebroken… Hier mijn verhaaltje over DE aardbeving!

Het was een mooie zonnige morgen in Long Beach, hoe kan het ook anders, en het was mijn vrije dag vandaag. Myriam, Marty en ik maken ons klaar om weg te gaan. Marty naar zijn werk, en Myriam en ik naar plekken waar we een boel geld uit geven. Zogeheten kleding winkels en schoenwinkels.. Dus, ik zit achter me laptop, dag te zeggen tegen me vriendjes en vriendinnetjes op msn, en ben aan het babbelen met de Kovalsky’s. Totdat we oppeens alle 3 stil vielen omdat we even een paar seconden nodig hadden om te beseffen dat we….. IN EEN AARDBEVING ZITTEN! Myriam was de eerste die zei: “AARDBEVING!” Waarop Marty antwoorde dat we bij de deurpost moesten staan, aangezien dat het sterkste punt is in een huis. Ondertussen hoorde je geklingel van de inhoud van keukenkastjes, zoals glazen en borden enzo. Het duurde bij mij toch een paar minuten om te beseffen wat er net was gebeurd, en toen werd ik toch een beetje bang. Vragen gingen door me hoofd, die allemaal begonnen met “Wat als…” (ik weet het, ik weet het. Erg dramatisch, maar weet ik veel, ik dacht dat het alleen maar erger en erger werd) . De grootste vraag was dan ook: Komt er meer? Gelukkig duurde de aardbeving maar iets van 20 seconden ofzo. Het is echt een raar gevoel, zo’n aardbeving. Je moet je voorstellen dat je op de dak van een auto staat, en de auto gaat steeds vooruit en achteruit. Groot was hij niet, en we zaten niet in het epicentrum. Maar eng was het zeker! Het epicenter was in LA, Chino om precies te zijn. Daar was hij 5.4 op de schaal van richter. Het kan zijn dat dit een voor-schok was van een hele grote aardbeving, maar die kans is 1 op 20. Dus laten we hopen dat dit het was. Al is het best cool dat ik kan zeggen dat ik een aardbeving heb mee gemaakt! Op het nieuws werd de beving om geroepen als een “Large earthquake”. Maar dat moet je met een korreltje zout nemen. Nu kan ik er erg om laggen, en vind ik het alleen maar stoer! Niemand is gewond geraakt (misschien op een paar hartaanvallen na), en alles in het huis is nog heel.
Natuurlijk raken de telefoonlijnen overbezet na zo’n happening, dus gingen we maar mensen via skype bellen om te laten weten dat alles ok is. Gelijk het nieuws aangezet, want we wilden natuurlijk weten waar het centrum was, en hoe zwaar hij was. Het viel dus gelukkig allemaal mee! Toen ik een beetje van de schrik was bekomen en er erg hard om kon laggen vertrokken we naar de winkels!

Een erg intresante dag vandaag dus! En weer een groot deel van me loon uitgegeven! Ik kan niet geloven dat ze hier 35 dollar betalen voor All stars! In nederland betaal je er zo 60 euro voor! Ik heb ook een Calvin Klein riem gekocht, een Guess riem, een Roxy shirt, en make up. Van Myriam heb ik Hilfiger slippers gekregen! Die had ik wel verdiend zei ze! Wat heb ik het toch getroffen deze zomer… Nog maar 4 weken voordat het er weer opzit! =( gaat snel… Aan de andere kant; Nog 4 weken voordat ik naar North Carolina ga! Oh, en ik vergeet bijna dat ik over 2 weken met de Kovalsky’s en een ander gezin naar Las Vegas ga!

Jaloers zijn mag..  (gnagna)

Japanese Garden

Vandaag was Laura nogsteeds moe, en een beetje hangerig. Alles was een beetje te veel voor haar, dus heeft ze lekker veel films gekeken! Ontbijt wou ze niet, dus dan maar een joghurtje. Rond 11 uur gingen we naar de Nederlandse winkel in “Bellflower” waar ze altijd hagelslag halen. (ik snap nogsteeds niet waarom de beste uitvinding ooit nogsteeds niet in een normale winkel te krijgen is..) Daarna door naar een crea-bea winkel om een nieuw stuk stof te halen van het dekentje waar Laura altijd op sabbelt. En wat stof gehaald om een rokje je maken, die ik voor Laura ga maken. Natuurlijk in een Ariel print van de kleine zeemeermin, waar Laura helemaal verzot op is! Zeemeerminnen en disney zijn haar favoriete dingen..
Daarna door naar Ihop (international house of pancakes) maar Laura was de enige die een pannekoek at, ik had een Philly cheese steak gegeten (geschaafd vlees, beetje zoals kebab, met uitjes en kaas op een broodje) en Myriam had een broodje met kip erop. Erg lekker allemaal. Ik had een kleine Jus d’orange besteld, maar de defenitie van klein is nogsteeds erg groot hier in amerika. Ik ben bang op de weegschaal te staan, want er zal wel een pondje of 2 bij gekomen zijn. Na zoveel afgevallen te zijn in Nederland komt het er hier regelrecht weer aan! Ach, dat word sonja bakkeren in Nederland.

Na gelunched te hebben reden we door naar de Japanse tuin. Die is dicht bij Laura’s schooltje, dus die heb ik ook even gezien. Beide staan op universiteits grond. De universiteit van California is in Long Beach gevestigd, en is erg groot. De sporthal is een grote piramide! Er staan ook allemaal gebouwen waar studenten wonen, de zogeheten Dormrooms. Dat zouden ze in nederland ook moeten doen! Geen gereis meer in de ochtend! Anyway, wij dus naar die japanse tuin, waar het ERGGGG mooi is! in het midden een grote vijver met een heleboel GROTE koyfishes. Er staat dan een dispenser waar je vissevoer kan kopen. Dus wij die visjes voeren… Toen herrinerde de visjes me dat ik eigenlijk toch wel een of andere angst voor vissen heb. Wat waren ze groot! en ze hebben zo’n grote mond! Als je eten in het water gooit komen ze allemaal naar dat plekje, geen plek? dan springen ze gewoon op elkaar, wat dus heel eng is, want het lijkt net alsof ze op je af komen, en ze zwaaien dan zo met hun staart, dus ze spetteren allemaal water op je. Sommige springen zelfs een beetje aan de kant om hun eten te claimen. Ik geloof dat die beesten nooit gevoerd worden, dat ze daarom zo hebberig zijn! Sommige waren zo groot, hun hoofd alleen al was net een voetbal. Bah. Best mooie beesten hoor, vooral als je ze ziet zwemmen van boven af, dan lijkt het net alsof ze vleugels hebben, maar toch vind ik ze eng! En ik herhaal: BAH!
Maar goed, ik was dus aan het beschrijven hoe het er daar uit ziet.. Eeen hoop bruggetjes, en erg rustgevend. Overal bonsai bomen, maar dan de grotere versie, erg ZEN allemaal. Een soort meditatie hutje, en een grint tuintje, die zo geharkt is dat er een soort textuur in het grint staat, rondjes rond stenen. In de rest van de tuin stonden mooie beelden. Ik zou hier wel vaker kunnen komen om gewoon te zitten!

Na de tuin naar huis. Ik heb ’s avonds pasta gemaakt. Een appart pannetje voor Marty, aangezien hij niet zo veel eet. Dus voor hem een pannetje met gewone saus en gehakt, en voor ons een pannetje met saus, gehakt, groente en kruiden. Laura takelde al gauw af, dus hadden we dr voor t eten in bad gedaan, zodat ze vroeger dan normaal naar bed kon. Marty en Myriam zouden naar de film gaan. Waar Laura het natuurlijk niet mee eens was! Dus stelde Marty voor om naar een andere film te gaan zodat Laura en ik mee konden. Niet slim, want Laura was al zo moe, en dan zou ze nog later in bed liggen. Nou goed, Laura weer omkleden want ze was al in haar pyama, de auto in, bijna bij de bios, was Laura al in slaap gevallen! dus wij omgekeerd om haar in bed te leggen. Precies in haar bed word ze wakker. Paniek van jawelste natuurlijk, omdat we niet bij de bios waren, en we niet meer van plan waren er nog heen te gaan. Na een hoop boosheid en gehuil lag Laura een uur later toch in dromenland.

Morgen ben ik vrij, dus ga ik eerst naar het strand, en daarna naar de mall! Wat een leven..

Ady goes to Hollywood!

Zoals de naam al verklapt is yours truely gisteren naar LA geweest! Myriam heeft me gister bij de metro afgezet, en daar begon me avontuur! Eenmaal in de metrogestapt zie ik allemaal verschillende type mensen. Zo ook een paar zwervers die de tijd namen om hun slaap in te halen in de metro. Zodra de metro bij de volgende halte was leek het al alsof ik in een andere wereld was. Het was gegaan van een normale wijk naar een achterstandswijk. Zonder enige subtiele overgang. Een beetje eng om te zien. De huizen zijn vrij klein, hebben allemaal een schilderbeurd nodig, er staan geen of hele verrotte auto’s. Waar in andere wijken het overspoeld met auto’s. Vooral dan ook MOOIE auto’s. Anyway, De mensen die er rondlopen zijn voornamelijk donkere mensen. Die zie je dan op trapjes of in stoeltjes voor de deur zitten enzo. In de achtertuinen van mensen zie je geel gras en een levensverzameling afval. Rond elk bedrijf die zich in, of rond die buurt durft te vestigen, staat een hoog hek met een hele hoop prikkeldraad. En dan niet zulke die je bij ons rond hekken ziet, maar die met echte mesjes eraan enzo. Er staan dan vrachtwagens voor die helemaal bedekt zijn met graffiti. Ik kan niet omschrijven hoe het er daar precies uit ziet, maar geloof me.. Je word er een beetje eng van. Als je zoiets ziet bedenk je je toch dat we t lang niet zo slecht hebben! Ik ben met de metro door 1 van de bekendste ghetto’s gereden; Compton. Daar stapte een jongen in, die achter me ging zitten, en luid aan de telefoon een gesprek had met iemand, over dat hij op het nieuws had gezien dat zn neefje was vermoord, en dat hij morgen naar de gevangenis moest, maar voor die tijd er “iets” aan moest doen bij die mensen die zn neefje hebben vermoord.. Wat dat “iets” was kan je waarschijnlijk wel raden.
Niet veel later komt er een blinde zwerver de metro binnen, hij wacht tot de metro begint te rijden (Waarschijnlijk zodat niemand weg zou lopen), en begon te roepen: “Goed nieuws mensen! Ik kom vandaag niet voor jullie wisselgeld! Ik kom vandaag voor jullie hele loon!” (vond hem best grappig) en hij ging verder vertellen: “Ik gebruik jullie geld niet voor drank of drugs! Ik drink geen alcohol! En ik gebruik geen drugs! Ok nu lieg ik! Ik rook wel eens wiet.. Ok nu lieg ik weer. Ik rook heel veel wiet! Maar alleen het goede spul! Maar ik koop geen wiet! Ik krijg het! dus daar heb ik jullie geld niet voor nodig!” Zo baande hij zijn weg door de metro, en in mijn verbazing gaven toch redelijk wat mensen geld. Ik vond hem een beetje eng.
We reden onder wat bruggen, en tot mijn verbazing wonen er ECHT mensen onder bruggen! Je ziet bij elke paal een hoopje spullen liggen, vaak een paar dekens en een winkelwagen met een verzameling aan spullen, wat die plek duidelijk markeerde als BEZET! Er zijn hier in LA en Long Beach zoooooveel daklozen. Maar wie geeft ze ongelijk. Als ik dakloos zou zijn zou ik niet in een dorp blijven zwerven, dan zou ik ook een hele coole stad uitkiezen. Of een strand. En aangezien het in California maar 1 of 2 keer per jaar regent, is dit de ideale plek voor zwervers! Al zou ik als ik een zwerver was niet onder een brug slapen, want je weet maar nooit wanneer de volgende aardbeving zal zijn..

Eenmaal aangekomen bij “7th street” (downtown) werd ik opgepikt door Ovidio. Een homo met een hele leuke kledingstijl! Te schattig voor woorden! Eerst zijn hebben we door het zakelijke district van LA gelopen, waar ik de disney concert hall heb gezien, een hele mooie bibliotheek. En een hele hoop andere mooie gebouwen. Op elke hoek van de straat staat een starbucks, en (wat ik wel goed vind) je hebt er een heleboel “organic” producten. Wat erg kenmerkend is voor west LA. Waar ze erg health bewust zijn. Al is dat in California toch sterker dan in andere staten, je vind hier zoveel meer GEZONDE dingen dan in bv Florida. Het is hier ook veel toegankelijker. Daarna zijn we doorgereden naar de wijk rond Olvera street. Dit is een Mexicaanse wijk, en de oudste wijk van LA. Dit is waar LA is begonnen, opgericht in 1781. Ze zijn begonnen met ongeveer 650 inwoners.
Dit vond ik een erg mooie wijk om te zien. Overal kraampjes en mexicaanse restaurantjes, en een pleintje met een muziektent. En precies daar zagen we oppeens een afgezet gedeelte met allemaal gepimpte auto;s en camera’s! Dus wij kijken, komt er een man tegen iedereen die stond te kijken zeggen dat we allemaal moeten doen alsof we aan het feesten waren enzo, want dit was een comercial voor een spaanstalige tv zender! Er waren zelfs bekende mensen. Niet bekend voor mij, maar Ovidio kende ze wel. Dit was precies achter het pleintje met de muziektent. OP het pleintje stond een straat artiest, opgedoft in indianenkleding (=een lapje voor zn zaakje, een hoofdtooi en een hele hoop sieraden) zielig op zn trommeltjes te slaan, en een beetje verveeld rond zich te kijken, aangezien al ZIJN publiek op tv wilt komen, en thuis wilt vertellen dat hij een opname heeft gezien voor een reclame spotje.  Na daar een beetje gekeken te hebben zijn we doorgelopen naar een restaurantje waar ik ECHT mexicaans heb gegeten en gedronken. Dus niet bij de Taco Bell of zo iets. Ik weet niet eens meer hoe die gerechten heten, maar het was wel heel lekker! (polla ofzo..) Een soort taartje van vaag deeg, en daarin bonen en kip. Lekker gekruid enzo, en daarbovenop deed je dan salsa en sla en cream cheese. Als drinken had ik iets roze. Het was gemaakt van een bloem. Ik weet ook niet meer hoe het heet… Haha

Na het eten zijn we door Chinatown gelopen, en daarna hebben we de auto gepakt richting HOLLYWOOD! Onderweg zag ik the hollywood sign al steeds dichterbij komen, en voor ik het wist waren we er! We hadden onder een Mall geparkeerd, en daar hadden we eerst even rond gelopen, en hoog genoeg gekomen zodat we een foto konden nemen van de Hollywood sign. Daarna door naar de strip. Alle sterren bekeken, alle gekke mensen bekeken, en een hele hoop bekende dingen gezien, zoals het hotel waar Pretty Woman is opgenomen en het hotel waar Charlies Angels is opgenomen. Op een hoekje van de straat stond een van de zovele zwervers, maar deze was de leukste ooit. Hij had een bordje vast met de tekst: “I’m Not Even Gonna Lie. I Want A Beer!” Ik moest zo hard laggen! Ik heb er spijt van dat ik deze man geen geld heb gegeven, en dat ik er geen foto van gemaakt heb. Geweldig. Je kan zeggen wat je wilt, maar de daklozen hier in LA zijn erg creatief, én grappig!
Hollywood blvd staat vol met theaters, restaurantjes, winkels, en souvenirshops. Meer dan dit is het eigenlijk niet. Had er eerlijk gezegd meer van verwacht! Al hadden we niet zoveel tijd meer, dus erg lang zijn we daar niet gebleven. Volgende keer dat ik ga neem ik zo’n tour langs huizen van celebs in Beverlyhills, en ga ik door Rodeo drive lopen. Daar hadden we geen tijd meer voor jammer genoeg! Maar aangezien ik hier nog 6 weken zit, denk ik niet dat dat een probleem zal zijn!

Vandaag weer aan het werk! Maar het was een leuke dag. Om 1 uur had Laura zwemles, daarna zijn we nog een paar uur gebleven, en hebben we lekker in het water gespeeld. Mijn huid begint eindelijk een beetje bruin te worden, mijn bikini staat al duidelijk! Stel je voor dat ik net zo wit terug kom als dat ik hier kwam.. Schandalig!
Na het zwemmen was Laura best moe, maar ze viel niet in slaap. We hebben de Kleine zeemeermin 2 gekeken! Laura is helemaal gek van de kleine zeemeermin!
Om 6 uur gingen we richting park. Daar heb je elke woensdag “concert in the park”. Met elke week een ander concert, wat gratis is. Daar zouden we wat vrienden van M&M zien, en hebben lekker gepiknikt in het park. Laura was erg moe, dus erg lang zijn we er niet gebleven. De muziek van deze week was ook niet zo denderend. Eenmaal thuis was Laura ECHT op, en wou ze alleen nog haar mama en papa.

Ontdekkings reis

Woensdag met Marty mee gereden naar downtown Long Beach, nadat we pizza hadden gegeten bij “The Round Table”. Marty werkt precies in het midden van downtown, dus dat is wel makkelijk! Nadat hij naar zijn kantoor was gegaan, moest ik kiezen tussen een bus nemen naar het strand, of blijven waar ik was, waar het erg touristisch is (eigenlijk overal in de downtown&beach area) en veel kunt winkelen.. Ik koos voor het 2e idee!

Eerst ben ik over ocean blvd gelopen richting Pine avenue (jaja, waar google maps wel niet goed voor is), daar heb je een hele hoop winkels en restaurantjes. Eerste waar ik heen ging was bij de Starbucks! “Can I have a Sweetened, Passion flavor, Grande Lemonade Ice Tea?”   Jaja, bij starbucks bestel je niet zomaar iets, daar bestel je een waslijst aan dingen, voor 1 bestelling! Na even op het terras in het zonnetje me lemonade ice tea opgedronken te hebben, en te hebben gepraat met een local over spots in Long Beach die ik niet mag missen, ben ik doorgelopen naar de shopping area! Na even geshopt te hebben, doorgelopen naar de pier, even langs de boulevard gelopen, en terug naar Marty’s kantoor. Daarna met de fam uit eten bij een Italiaans restaurant. Eigenlijk een New York’s restaurant gebaseerd op “Little Italy”. Lekker gegeten, al kon ik niet zo veel op, door me jetlag denk ik.

Donderdag eerste werkdag! Laura was woensdag laat naar bed, dus ze was pas om 10 uur wakker. Ik was al weer om 6 uur wakker! We hebben een hele hoop gedaan, van filmpjes kijken, tot puzels maken, even naar buiten, etc. Mijn dag was pas om 9 uur weer voorbij!

Vandaag heb ik weer vrij (Wat een luxeleven he). Eigenlijk heb ik alleen woensdagen en zondagen vrij, maar deze zondag hebben ze me nodig, dus hebben we wat dagen omgewisseld. De planning voor vandaag is: NAAR HET STRAND!

LBC

7 uur in de ochtend in Long Beach California. De plek waar iedere vrouw grote borsten heeft, de plek waar alle tanden wit zijn, de plek waar iedereen denkt beroemd te worden, de plek waar ik a.s. 7 weken zit!

Gister ochtend om half 7 opgestaan. Nog even 5 keer mijn koffer opnieuw ingepakt, alles wat ik toen niet nodig dacht te hebben en zwaar was er uit gelaten. Om kwart voor 8 naar de bus die me naar schiphol bracht, en inchecken maar!

Eenmaal in het vliegtuig beland begint er een stelletje te zeuren over hun zitplekken, en verdomde het om te gaan zitten voordat ze andere zitplaatsen hadden. Naast me kwam een wat.. Zenuwachtige, zweterige, ongemakkelijke man zitten, 50/60 jaar, die constant zenuwachtig op zijn armleuning aan het tikken was.
Gelukkig houden oude mensen van slapen, dus heb er maar de helft van de reis last van gehad. De andere helft combineerde de man het getik op de armleuning met zonnebloempitten eten. En geloof me, wanneer je 4,5 uur slaapt, en de andere 4,5 uur zonnebloempitten eet, heb je een heel veld zonnebloemen uitgeroeit.

1:25 pm, lokale tijd in Chicago. Hier moest ik simpelweg mijn bagage ophalen en gelijk weer afgeven aan de bagage mensen, een stukje verderop. (waarom ze dat niet gewoon gelijk doorvoeren naar het andere vliegtuig snap ik ook niet.) Simpel toch? Ja, dat dacht ik ook, tot ik er achter kwam dat een stukje verderop een stukje terug was, en ik net langs een groot bord loop, met een grote rode ronde erop, met een streep erdoor. Wat er dus duidelijk op doelde dat ik niet, maar dan ook NIET meer terug kon. HELP!
De paniekaanval volgde snel. Ik ben in Chicago, nog nooit van me levensjaren geweest, en nu ben ik verdwaald op een luchthaven, waar je treintjes moet pakken om bij de overige 3 of 4 terminals te komen. 1,5 uur voordat mijn andere vlucht vertekt… WAAR MOET IK HEEN EN WAT MOET IK DOEN?
Een aardige mevrouw zei dat ik het treintje moest pakken om opnieuw in te checken, en opnieuw door security moest. Leuk. Vooral wanneer iedereen in heel chicago besloot om in te checken en door security te gaan, wat dus hele lange rijen betekende. Dus heb ik wat mensen lief aangekeken, en met me betraande puppy oogjes me weg gebaand door de miljoenen mensen in die wacht rij! Hetzelfde verhaal bij security, waar ik aan een meneer vroeg of ik voormocht dringen. Geen probleem. Het mooie was dat hij op de zelfde vlucht zat als mij, dus kon ik hem volgen naar de Gate, want waar dat was, wist ik ook niet. Hersenactiviteit stond op -30..
Maaaar 3 minuten voor Boarding kwam ik aan bij me gate, en zat ik eindelijk, ja EINDELIJK, in mijn “connecting flight” naar L.A. Baby!

Films had ik die dag al genoeg gezien, boeken had ik genoeg gelezen, ik had ondertussen ook al een record aantal POGINGEN gedaan om te gaan slapen, pogingen mislukt, dus in die 4 uur van chicago naar LA heb ik alleen maar naar buiten zitten staren.

Meneer Marty Kovalsky stond al op me te wachten. Nadat we me koffer hadden opgehaald door naar “huis”! Mijn nieuwe huis voor a.s. 7 weken! Daar Myriam ontmoet, en natuurlijk de lieve kleine Laura! Ontzettend aardige mensen! Marty is een advocaat en Myriam is een “Stay at home mom”. Laura is 4,5 jaar oud, en te schattig voor woorden. Donkerblonde krullen, en vrolijke ogen! Eerst wat verlegen, maar nadat ze me haar kamer had laten zien, en ik haar wat boekjes had gegeven, kwam ze los.
We zijn toen naar een restaurantje in de buurt wezen eten. Bij een Grieks/Mexicaans/Amerikaans restaurant. Hoe verzinnen ze het om 3 totaaaaaaaaaaaal verschillende culturen, met ieder zijn eigen ding qua eten, te combineren met elkaar? Geniaal!
Ik kon niet alles van mijn “mexican plate” op, maar lekker was het wel! Fried brown beans met gele rijst en 2 rund tortilla’s en 2 kip tortilla’s. Erg pittig ook.
Thuis werd ik een beetje wegwijs gemaakt, en hebben Marty en ik nog even gezocht naar connecting flights naar North Carolina voor wanneer ik weer terug naar huis ga. Daarna nog even mee naar de supermarkt, waar ik 2 dingen MOEST uitkiezen die ik lekker vond. Aangezien mijn hersenactiviteit tegen die tijd niet meer op -30 maar op -100 stond heb ik Lucky Charms Cerial en Welches Grape Juice gepakt.

Thuis, douchen, snel even gemailt en SLAPEN! Het was ondertussen alweer 7/8 uur sochtends nederlandse tijd, en nog maar 10/11 uur LA tijd. Zodra ik plat ging was ik vertrokken naar dromen land. Nu is het half 8 ’s ochtends. Ik was alweer om 6 uur ’sochtends wakker.
Vandaag ga ik even Long Beach proberen te verkennen. Hopelijk eindig ik bij een strand of bij een Mall. Maakt niet uit welke van de 2!