Verkast

pff.. Wat een lange dag.. Ik heb echt het gevoel alsof de dag eeuwen heeft geduurd en alsof we zoveel hebben gedaan. Opzich hebben we ook wel redelijk wat gedaan.. Ik zal bij het begin beginnen. Logisch.

Laura slaapt ongeveer 11 uur lang en we moesten vanochtend 9 uur de deur uit zijn voor de zwemles van half 10. Dat betekend dat laura gisteren op zijn laatst om 9 uur in bed moest liggen. Omdat er iets was gebeurd in de familiekring van vrienden van de Kovalsky’s gingen wij even op hun dochters passen. Dat liep wat uit wat betekende: een latere bed tijd voor Laura. Dat resulteerde in gehaast vanochtend, om op tijd bij JCC te zijn om te zwemmen. (JCC=Jewish Comunity Center)

Wonder boven wonder waren we nog op tijd ook, nadat we Laura uit haar bed hebben gehaald en haar regelrecht in haar zwempak hebben gehesen. Ontbijtgaven we Laura in de auto. (Dit allemaal is nog waar ook.. haha.. Schande..) Tegen de tijd dat we bij JCC waren aangekomen was Laura klaar om te zwemmen! We zijn tot na de lunch bij JCC gebleven, waar ik naast het zwemmen van het mooie ..uhum.. uitzicht heb genoten (ok.. ok.. ik had zicht op de badmeester)…

Na het zwemmen moesten we zorgen dat de keuken leeg was omdat de betegeling opnieuw gedaan word. Gisteren hebben we al het meeste werk gedaan, maar ook vandaag hadden we een hoop in te pakken en op te bergen. Omdat de keuken toch het hart van het huis is, en het ook een belangrijke  “passage” is voor het huis konden we niet thuis blijven en moesten we dus verkassen naar het huis van Marty’s ouders in Palos Verdes (PV) voor een paar dagen, de ouders zijn op dit moment op vakantie, dus dat kwam wel mooi uit. Waarschijnlijk blijven we hier tot vrijdag.
Over Palos Verdes heb ik in het verleden al een ophemelend stuk geschreven, waarin ik aankondig dat dit mijn toekomstige woonplaats is, dus erg veel woorden ga ik hier niet meer aan vuil maken. Je weet wat je te doen staat als je er meer over wilt lezen!
Om in PV te komen was het een hele verhuizing van vooral de gebruikelijke spullen die uiteindelijk toch niet gebruikt zullen worden. Een welbekend tafereel.  Speeltjes voor Laura waar toch niet mee gespeeld gaat worden, boeken die niet gelezen zullen worden en dvd’s die niet gekeken zullen worden. Tussen de speelgoed, boeken en dvd’s die niet aangeraakt zullen worden zitten er natuurlijk ook de dingen bij die wel gebruikt zullen worden en nodig zullen zijn. Zoals kleding. Ook hebben we ongeveer heel de koelkast inhoud mee genomen. Al zal hier ook maar 50% van aangeraakt worden. Je kunt dus wel begrijpen dat dit allemaal een hele klus was om in te pakken, in te laden, uit te laten en weer op zijn plek te zetten in het “nieuwe” huis.

Morgen en overmorgen heb ik lekker vrij. Als alles volgens plan verloopt ga ik morgen naar Downtown Long Beach, waar ik naar een museum en naar het strand zal gaan. ‘S avonds gaan we geloof ik naar een bbq bij de JCC. Hopelijk ontmoet ik hier wat meer mensen uit de buurt. Woensdag word het weer een bezoek aan de mall. Maar voor nu… Lekker slapen!

P.S.   Had ik al verteld dat mijn broer + schoonzus niet meer deze kant op komen?

Met de noorderzon..

Nog 13 dagen om mijn zaken op school in orde te krijgen en nog 18 dagen om me zaken in Holland op orde te krijgen. Daarna vertrek ik met de noorder zon naar het verre westen. Daar zal ik (weer) 7 weken in Long Beach California verblijven en (weer) 7 weken bij de familie Kovalski als Au Pair.

Of ik er klaar voor ben? Nee. Absoluut niet. Of ik er zin in heb? Dat moet nog komen. Nu heb ik ander “werk” wat mijn leven over heeft genomen. School…
De zin komt (hopelijk) nog wel wanneer ik op 2 juli mijn laatste opdrachten heb ingeleverd en de vakantie is ingeluid. Een beetje vreemd is het wel. Maandenlang heb ik geroepen dat ik terug naar het paradijselijke California wilde maar nu puntje bij paaltje is, ervaar ik het anders. 

Natuurlijk heb ik zin in het heerlijke weer, het strand, de malls, de stad en natuurlijk om de Kovalski’s weer te zien. Ik heb zelfs zin in de Amerikaanse mensen en de Amerikaanse “cultuur”. Maar toch blijft er iets in me hoofd knagen. Wat weet ik niet precies… Misschien omdat ik vorig jaar ook al heel de zomer weg ben geweest. Misschien omdat ik net als vorig jaar weer constant verantwoordelijk moet zijn, omdat ik dan als het ware een ouder ben. Misschien gewoon om het feit dat het niet meer “nieuw” voor me is..

Het bovenstaande klinkt nu allemaal zo negatief, maar zo moet je het ook niet zien. Er staan ook positieve dingen in het vooruitzicht. Zoals het bezoek van mijn broer en schoonzus in Augustus en de wekelijkse standaard bezoeken aan de Mall.
What can I say. Girls will be girls!

Voor nu stort ik me op het werk dat school me heeft gegeven en geniet ik van de laatste weken in Nederland. Geniet ik een beetje extra van de aanwezigheid van mijn vriendinnen en geniet ik zelfs van het Hollandse “zomer” weer.

Te weinig inspiratie om een titel te verzinnen.

Weer een week voorbij, en weer een week niet gepost! Ik roep mezelf uit tot swerelds slechtste blogger..

Dinsdag ben ik met fabian, Carlos en Jennifer naar Venice Beach gegaan. Dat is (volgens horens zeggen) het strand waar ze delen van “Baywatch” hebben opgenomen. Venice Beach is tot nu toe het mooiste strand waar ik ben geweest! Langs de kust is een mijlenlange boulevard met de leukste winkels en cafe’tjes, met aan de andere kant een heleboel straat artiesten en kunstenaars die hun werk verkopen. Daar hebben we eerst een tijd rondgelopen en gelunched onder het genot van een serenade van de “Harry Perry Band” die bestaat uit één gast die op skeelers door venice beach rond rijd en op zn gitaat staat te pengelen terwijl hij iets raars zingt. Kijk op zn myspace als je wilt lachen: http://www.myspace.com/hpband 
Daarna hebben we een hoop foto’s gemaakt bij een gedeelte op het strand waar een heleboel mooie graffiti is gespoten. We hebben er een soort fotoshoot van gemaakt. Daarna kwamen nog 2 vrienden van Fabian. Ruben en een meisje waar ik de naam niet meer van weet.
De rest van die middag hebben we lekker op het strand gelegen. Daarna uit eten gegaan bij een Cubaans restaurant. Erg Lekker!

Woensdag een gewone werkdag, gezwommen met laura, en aan het einde van de dag begon laura te huilen om een pijn in haar oor, wat later een oorontsteking bleek te zijn. Korinne belde me die woensdag ook of ik zin had mee te gaan naar Raging Waters, in San Dimas. Dat is een erg grote waterpretpark, nummer 3 in amerika! Daar had ik natuurlijk wel zin in, dus heb ik mijn vrije dagen gewisseld zodat ik mee kon.
Het was een erg gezellige dag, maar ook erg vermoeiend. Sommige glijbanen waren nog best eng ook..  We waren met haar vriend, zijn neefje, haar neefje gegaan.

Vrijdag avond werd er in onze straat een serie opgenomen, erg bekend in Amerika, in nederland ken volgensmij niemand het.. Ik toevallig wel omdat ik het bij een vriend keek. De serie heet Dexter. Wel grappig om te zien hoe dat allemaal in zn werk gaat en hoeveel werk er eigenlijk wel niet in zit!

Zaterdag waren Myriam, Laura en ik in de mall, toen er oppeens een vrouw naar ons toekwam die ons even kwam vertellen hoe schattig en lief laura er uitzag! en dat ze ons wou uitnodigen voor een screening de volgende dag in Beverly Hills. Ze vertelde dat haar bedrijf voor namen als pepsi, burgerking, etc werkte.
Erg leuk natuurlijk! Maar we hebben geluk dat Marty zo’n nieuwschierige speurder is, want hij heeft gelijk het bedrijf gechecked. Als advocaat zijnde kan hij dat allemaal. Blijkt dat het bedrijf niet bestaat. Na wat zoeken op het internet kwamen we er ook achter dat het een money scam bleek te zijn. Daar zouden ze de kinderen ophypen, en vertellen dat ze acteerlessen of profesionele foto’s moest laten nemen als ze echt succes wouden hebben, dan zouden ze ons een cheque laten schrijven naar een rekening nummer, voor die zogenaamde foto’s of lessen, en daarna zouden we nooit meer iets van hun hebben vernomen. Dus toch maar goed dat we het even hebben nagetrokken.

Vandaag was ik weer vrij. Heb het rustig aan gedaan, Lekker tot 12 uur uitgeslapen, me broer en Amy gebeld en even Downtown in gegaan. Thuis wat kleren gesorteerd en nu een blog schrijven. Vanavond lekker niksen!

Bubbly sabathquerade

Wat een weekend. Te druk voor woorden! Waar begin ik… Bij het begin. Vrijdag.

De dag begon relatief rustig. Laura had om 12 uur zwemles, waarna we wat bij het zwembad hebben gegeten. Daarna door naar huis en nadat de boodschappen binnnen waren hadden we nog 3 uur de tijd voor de gasten kwamen. Om 6 uur zouden er 3 gezinnen komen, voor Sabath Dinner. Een joodse traditie.
Gelukkig namen de gasten ook wat eten mee, maar wij moesten natuurlijk alle main dingen bereiden. Aangezien alle 3 de gezinnen die kwamen stinkend rijk zijn, en wij maar “wealthy” zijn, moest alles er natúúrlijk piek fijn uitzien. De 46 inch tv stond te glanzen, het buiten deck was opgepoetst en herverfd, de schoonmaakster was langsgeweest (ok, 2 dagen daarvoor dan) en de borden waren geleend van de ouders van Marty.
Myriam bekommerde zich over het mooi maken van het deck, alles klaarmaken, en boodschappen doen, terwijl ik alle salade’s, aardappeltjes en bijgerechtjes maakte. Marty had de leiding over het vlees en vis.
Om 7 uur waren we eindelijk aan tafel en kon de heiliging beginnen. Eerst een heiliging over de kaarsen:
“Barukh atah Adonai Elohenu Melekh ha’olam asher kidshanu bemitzvotav vetzivanu l’hadlik ner shel Shabbat” (Praised are you, Adonai our God, Sovereign of the Universe, who has made us holy through mitzvot and instructed us to light Sabbath candles)
Dan een gebedje voor het wijn:
“Barukh atah Adonai Eloheyny Melekh ha’olam boray pri ha-gafen.” (Praised are you, Adonai our God, Sovereign of the Universe, who creates the fruit of the vine.)
Wat natuurlijk word gevolgd met een slok wijn.
En een gebedje voor het brood:
“Barukh atah Adonai Eloheyny Melekh ha’olam hamotzi lechem min ha’aretz” (Praised are you, Adonai our God, Sovereign of the Universe, who brings forth bread from the earth.)
Waarna we allen een stuk Challah (brood) afscheuren en eten.
Daarna konden we aan tafel. Lekker gegeten, maar was nogsteeds aan het rondrennen. Veel rust had ik die avond dus niet. Aan het einde van de avond werden de kinderen lastig, en begonnen ze ruzie te maken. Tijd voor iedereen naar huis te gaan. EINDELIJK!
Leuk om mee te maken, zo’n Sabbath. Maar om dit elke week te doen… Nee dank je! De kovalsky’s zijn niet heel religieus. Eten niet kosher ofzo,en gaan niet elke week naar de sinagoog (weet niet of je het zo schrijft).

Zaterdag. Normale tijd opgestaan, alle troep opgeruimd en laura klaar gemaakt om naar een verjaardagsfeest van een neefje te gaan. Om half 12 kwamen Marcia en All (de ouders van M) en gingen ze door. Ik bleef thuis, WANT ik werd om 2 uur opgehaald om naar een feest te gaan, met een steward die ik in me vlucht van florida naar nederland had ontmoet na Alex’ bruiloft in Juni. We hadden contact gehouden via de mail en is nu een weekje in LA om zn ma te bezoeken. Dus heeft hij me uitgenodigd mee te gaan naar een feest van een vriendin of kennis van hem. Hij haalde me dus op, en in de auto begon die over een boek dat hij aan het schrijven was,dat t over god gaat en dingen die hij “met god” heeft mee gemaakt, dus zat hij me al een beetje te overtuigen dat ik ook in god moest geloven. Zo zei hij het natuurlijk niet letterlijk, maar zo kwam het over. Aangezien het steeds op god uitkwam wanneer ik van onderwerp veranderde.
Er kwam ook een heel aardig meisje, die voldoet aan het LA standaard. Te dun, grote borsten, spierwitte tanden en mooie dure jurk aan. Voorderest nog wat andere leuke mensen ontmoet, maar over het algemeen waren er alleen leeftijdsgenoten van me ouders.
We waren wat vroeg op het feest, héél druk was het niet, ik dacht dat t nog drukker zou worden. Maar een uur later waren er niet heel veel mensen bij gekomen.
Iedereen die er was was wel heeeeel mooi aangekleed, in van die middeleeuwse jurken, en super maskers!
Ik baal echt dat ik dat niet wist, dat het thema was. Mij was verteld dat het een formal party was, niet dat het een Masquerade was. Al hadden we nog voor het feest even een mooi masker gekocht, en ik had gelukkig een mooie jurk aan die ik van Myriam had geleend.Niet in dat thema. Maar was niet de enigste gelukkig. Meeste van onze groep waren gewoon netjes aangekleed.
Maargoed, ik pak een m&m, en daar staat dus een zin uit de bijbel op. Ik dacht al.. NEEE..
Blijkt dus dat t een soort benefiet gala was voor een of andere christelijke groep, die weeshuizen helpt in mexico. Wel een goed doel, al is het geloof hier in de VS altijd zo groot en nep in mijn ogen. Heb niks tegen christelijkheid of elk ander geloof hoor, in tegendeel! Ik geloof zelf niet, maar kan begrijpen dat als je gelooft dat iets moois is. Het is iets persoonlijks en voor iedereen iets anders. Maar hier in amerika is alles overdreven, dus ook het godsdienst. Heb het wel naar me zin gehad verder hoor, was wel leuke muziek, en lekker gegeten. En wat leuke mensen ontmoet.
Goed, Korinne (dat meisje) ging rond 10 uur al naar huis jammergenoeg, dus wachte en wachte tot wij naar huis gingen want was best moe. Rond 11 uur gingen wij ook.
Nu klinkt het heel negatief allemaal, maar al met al was het een leuke avond, en het was aardig van Fabian (de steward) om me mee te nemen.

Zondag kon ik uitslapen. En heb ook nog even een rondje gerend. Moet toch wat meer bewegen, wil ik al dit vettige amerikaanse eten van me buikje weg wil houden. Ik zwem meestal ook een uur of 2 met Laura, 3 keer per week. Dus opzich ben ik goed bezig, maar de calorieen are taking over!
Ik moest pas rond 12 uur beginnen met “werk”. Al hadden we het in de ochtend wat rustig gehouden. Om 4 uur hadden we met Marcia en All afgesproken om met Laura naar Bubble rock te gaan. Een concert in een mooie botanische tuin in Palos Verdes. Was wel grappig, al was het veelste veel voor Laura. Ze had al te veel gedaan dit weekend.
Nadat Laura en ik weer opgepickt waren door M&M (die gingen er even tussen uit naar de bios terwijl wij naar Bubble rock gingen) reden we naar een hele dure wijk in Palos Verdes. Daar heb je een paar huizen die zijn echt een HELE hele hele heeeele hoop geld waard. Een huis met 37 slaap kamers bv. Oh mijn god! Weetje nog dat ik over Marty’s ouders had verteld? Over hun huis zegmaar? Laat dat maar zitten, ik wil hun huis niet meer! Ik heb mijn droomhuis gevonden! Of laat ik zeggen: Mijn droom HUIZEN! Deze wijk staat dus op een berg, met uitzicht over de pacifische oceaan als je recht voor je kijkt en als je naar rechts kijkt kan je op een heldere dag tot malibu kijken, langs de kust lijn. Als hun me daar een tent hadden gegeven met wat crackers en wat water was ik “Perfectly happy”, en had ik gerust een jaartje of 20 aan 1 stuk van het uitzicht kunnen genieten!

 

Palos Verdes Estates, California

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

City of Palos Verdes Estates PV ESTATES
Location of Palos Verdes Estates in Los Angeles County, California
Coordinates: 33°47′13″N 118°23′48″W / 33.78694, -118.39667
Country	United States
State	California
County	Los Angeles
Incorporated (city)	1939-12-20 [1]
Government
- Mayor	James F. Goodhart [2]
Area
- Total	4.79 sq mi (12.41 km²)
- Land	4.79 sq mi (12.41 km²)
- Water	0.00 sq mi (0.00 km²)  0.00%
Elevation	210 ft (64 m)
Population (2000)[3]
- Total	13,340
- Density	2,784.9/sq mi (1,075.3/km²)
Time zone	PST (UTC-8)
- Summer (DST)	PDT (UTC-7)
ZIP Code	90274 [4]
Area code(s)	310
FIPS code	06-55380
GNIS feature ID	1652770
Website: http://palosverdes.com/pve/

Palos Verdes Estates is a city in Los Angeles County, California, USA on the Palos Verdes Peninsula. It was designed by the noted American landscape architect and planner Frederick Law Olmsted, Jr. The population was 13,340 at the 2000 census. According to the 2000 US Census, Palos Verdes Estates is the 81st richest place in the United States with at least 1,000 households (based upon per capita income). The 90274 ZIP code was listed as the 47th most expensive U.S. ZIP code in 2007 by Forbes.com.^[5] Palos Verdes Estates is one of the most affluent communities in Los Angeles County and indeed, the nation.

Palos Verdes’ Malaga Cove Plaza and its Neptune fountain (right).

The city faces the Pacific Ocean, and there are several accessible beaches although most of the shoreline is marked by high cliffs. The city is mainly residential, with no traffic lights and relatively limited commercial areas around Malaga Cove and Lunada Bay. One of Southern California’s most expensive neighborhoods, Palos Verdes Estates’ aesthetics and architecture are protected by an Art Jury, a non-governmental organization which must approve any exterior alteration to any building, fence, sidewalk, or other structure. The city was incorporated in 1939, and the area around Malaga Cove has most of the Peninsula’s earlier buildings. The Malaga Cove Plaza building of the Palos Verdes Public Library, designed by Pasadena architect Myron Hunt, was placed on the National Register of Historic Places in 1995. Palos Verdes Estates was one of the earliest masterplanned communitites in the United States.

The day the earth shook.

Een week niet gepost. Shame on me! Wat er allemaal is gebeurd deze week? Werk, strand, werk op het strand, werk, aardbeving!

Natuurlijk willen jullie allemaal over mijn aardbeving ervaring horen. Snap ik. Dus aan jullie de keuze om verder te scrollen, of dit eerst te lezen. Aangezien je nu nogsteeds aan het lezen bent, neem ik aan dat je wacht tot die tijd daar is. Al klinkt nu niks zo spannend als dat deel van me blog, dus lang zal dat stuk niet zijn.
Waar was ik bij mijn vorige blog gebleven? Vorge week dinsdag. Nou woensdag had Laura zwemles, dus hebben we nog een paar uurtjes samen gezwommen daarna, en donderdag hebben we gelunched in “Alpine Village” met een vriendin van Myriam, die uit Antwerpen komt. Alpine Village is een nagebouwn duits “dorpje” waar je een supermarkt hebt met allemaal west europese dingen. Je hebt er ook een lunchcafétje, en wat andere dingen. Zo bijzonder vond ik het niet. Het was heel oud, en krakkemikkig. En het stonk. Een leuk idee 50 jaar geleden. Het zou nu ook een leuk idee zijn, als ze het een keer zouden opknappen. De vriendin van Myriam gaat hier elke maand heen, en slaat een vooraad worst en vlees in. Ze had deze keer 120 dollar uitgegeven aan vlees en worst alleen.. Dit vriest ze in, en maakt het blijkbaar met haar man binnen een maand op.. Nou goed, vrijdag weer een vrije dag, dus naar het strand! Zaterdag met Laura en een vriendinnetje van haar naar het strand. En Myriam en het vriendinnetjes moeder natuurlijk. Zondag een Luie dag, maandag zwemles, en terwijl Laura en ik gingen zwemmen daarna gingen M&M een nieuwe tv halen, voor op de kamer waar ik slaap. Dat is eigenlijk de woonkamer wanneer ik er niet ben (ze hebben 2 woonkamers, dit is the main livingroom), en niet zomaar een tv. Een 46 inch lcd tv! My god. Hij is zo mooi! haha
Savonds bij Marty’s ouders gegeten, en Laura daar gelaten. Ik weet nu waar ik wil gaan wonen later wanner ik rijk ben. In hun huis! in 1 woord: WOW! (en ik weet niet eens of dat telt als een echt woord) Hun wonen in Palos Verdes. Dat is een stadje in de bergen, met een “million dollar view”. Alle huizen daar zijn erg duur, en het is echt zo’n stadje met alleen maar dure huizen (vrienden van M&M hebben daar net een huis gekocht voor 1.4 miljoen!!). Het huis van Laura’s groot ouders is erg mooi. Niet heeel groot, maar groot genoeg, met tuin en alles, De entree is al mooi, met mooie glazen voordeuren, het huis heeft hele hoge plafonds, dus dat maakt het erg ruim. Een super badkamer met lekker diep bubbelbad en grote douche met 2 douchekoppen, en een bankje in de muur. Marcia (de oma) heeft een kast waar je U tegen zegt. Een ECHTE walk in closet! Die kamer was denk ik bijna net zo groot als mijn oude studentenkamertje. Dus zo’n 8m2. Ze hadden 2 woonkamers, die werd gescheiden door de open keuken. Een hele hele HELE mooie keuken, helemaal op maat gemaakt, en one of a kind. Met allemaal coole snufjes! Verder nog een hele handige wasruimte, nog een badkamer, kantoor en logeerkamer. Ik wil dat huis!
Na het eten gingen Marty, Myriam en ik naar de bios. Mamma mia gezien! AANRADER! erg leuke film!

Goed, voor de geduldigen onder ons. Het moment is nu aangebroken… Hier mijn verhaaltje over DE aardbeving!

Het was een mooie zonnige morgen in Long Beach, hoe kan het ook anders, en het was mijn vrije dag vandaag. Myriam, Marty en ik maken ons klaar om weg te gaan. Marty naar zijn werk, en Myriam en ik naar plekken waar we een boel geld uit geven. Zogeheten kleding winkels en schoenwinkels.. Dus, ik zit achter me laptop, dag te zeggen tegen me vriendjes en vriendinnetjes op msn, en ben aan het babbelen met de Kovalsky’s. Totdat we oppeens alle 3 stil vielen omdat we even een paar seconden nodig hadden om te beseffen dat we….. IN EEN AARDBEVING ZITTEN! Myriam was de eerste die zei: “AARDBEVING!” Waarop Marty antwoorde dat we bij de deurpost moesten staan, aangezien dat het sterkste punt is in een huis. Ondertussen hoorde je geklingel van de inhoud van keukenkastjes, zoals glazen en borden enzo. Het duurde bij mij toch een paar minuten om te beseffen wat er net was gebeurd, en toen werd ik toch een beetje bang. Vragen gingen door me hoofd, die allemaal begonnen met “Wat als…” (ik weet het, ik weet het. Erg dramatisch, maar weet ik veel, ik dacht dat het alleen maar erger en erger werd) . De grootste vraag was dan ook: Komt er meer? Gelukkig duurde de aardbeving maar iets van 20 seconden ofzo. Het is echt een raar gevoel, zo’n aardbeving. Je moet je voorstellen dat je op de dak van een auto staat, en de auto gaat steeds vooruit en achteruit. Groot was hij niet, en we zaten niet in het epicentrum. Maar eng was het zeker! Het epicenter was in LA, Chino om precies te zijn. Daar was hij 5.4 op de schaal van richter. Het kan zijn dat dit een voor-schok was van een hele grote aardbeving, maar die kans is 1 op 20. Dus laten we hopen dat dit het was. Al is het best cool dat ik kan zeggen dat ik een aardbeving heb mee gemaakt! Op het nieuws werd de beving om geroepen als een “Large earthquake”. Maar dat moet je met een korreltje zout nemen. Nu kan ik er erg om laggen, en vind ik het alleen maar stoer! Niemand is gewond geraakt (misschien op een paar hartaanvallen na), en alles in het huis is nog heel.
Natuurlijk raken de telefoonlijnen overbezet na zo’n happening, dus gingen we maar mensen via skype bellen om te laten weten dat alles ok is. Gelijk het nieuws aangezet, want we wilden natuurlijk weten waar het centrum was, en hoe zwaar hij was. Het viel dus gelukkig allemaal mee! Toen ik een beetje van de schrik was bekomen en er erg hard om kon laggen vertrokken we naar de winkels!

Een erg intresante dag vandaag dus! En weer een groot deel van me loon uitgegeven! Ik kan niet geloven dat ze hier 35 dollar betalen voor All stars! In nederland betaal je er zo 60 euro voor! Ik heb ook een Calvin Klein riem gekocht, een Guess riem, een Roxy shirt, en make up. Van Myriam heb ik Hilfiger slippers gekregen! Die had ik wel verdiend zei ze! Wat heb ik het toch getroffen deze zomer… Nog maar 4 weken voordat het er weer opzit! =( gaat snel… Aan de andere kant; Nog 4 weken voordat ik naar North Carolina ga! Oh, en ik vergeet bijna dat ik over 2 weken met de Kovalsky’s en een ander gezin naar Las Vegas ga!

Jaloers zijn mag..  (gnagna)

Shopaholisme.

Vandaag weer een dagje vrij! Ik was rond 9 uur wakker geworden. Mijn bedoeling was om vandaag eerst even “snel” naar de mall te gaan, en daarna door naar het strand. Eenmaal bij de mall aangekomen rond 1 uur, verkeerde ik in een ik-moet-al-mijn-geld-uitgeven toestand. Een Guess portomonee, shirtje, skinnyjeans, super leuk rood jurkje, agenda, broodje kip, en 5 uur later verliet ik de mall weer. (en maar 90 dollar armer)
Naar het strand gaan zat er dus niet meer in. Ach, vrijdag weer een vrije dag! Aangezien ik dan even geen geld heb om te winkelen zal het strand een erg grote kans hebben mij als bezoeker mee te kunnen tellen.

Volgende week is de Hollywood mall het slachtoffer van mijn shopaholisme. Een stukje langer reizen, maar dan heb je ook wat! Die mall is geloof ik 3 verdiepingen hoog.. Heaven!

Morgen weer aan het werk. Al heb ik daar helemaal geen problemen mee. Ik heb het nogsteeds erg naar me zin! Laura heeft morgen zwemles. Na haar les blijven we altijd nog een paar uurtjes bij het zwembad, en gaan Laura en ik in het grote bad spelen! Het is een erg schattig gezicht als je Laura ziet zwemmen, ze doet me een beetje denken aan een hondje/vis op het droge wanneer ze zwemt. Al is ze wel stappen vooruit! Het lijkt nu al een beetje op zwemmen.. De eerste keer dat ik met haar mee was naar zwemles was het veel grappiger. Na het zwemmen is Laura altijd uitgeteld. Dus vaak eindigen we op de bank met een film, of ze valt al in de auto in slaap! Wat dus vorge zwemles het geval was.

Morgen ga ik ook mijn “Drivers Permit” ophalen. Dat is een briefje wat je recht geeft om naast een volwassene die een rijbewijs heeft te rijden. Wanneer ik weer een beetje heb geoefend ga ik mijn rijbewijs halen. (hoop ik dan) Aan de geschreven toets zal het niet liggen, want ik heb gisteren een paar sample toetsen gemaakt. Zonder te leren. Bij de eerste had ik 3 fout op de 20 vragen, en bij de tweede had ik maar 1 fout van de 21 vragen! Best goed vond ik! Alles bij elkaar kost het de amerikaan zo’n schamele 28 dollar om zn rijbewijs te halen. Inclusies 3 herkansingen op de drive-test en 3 herkansingen op zn geschreven test. Haal je het dan nog niet? Voor 6 dollar mag je het nog een keer proberen.
Als ik mijn rijbewijs heb gehaald ben ik een California Resident. Zodra ik mijn rijbewijs een jaar heb (dus een jaar lang een california resident ben) kan ik voor veeel goedkoper hier in California naar College. Misschien wel iets om over na te denken….

Anyway, zoveel boeiends heb ik niet te melden vandaag. Conclusie van mijn verhaaltje vandaag: Ik leef nog, het gaat hier nogsteeds goed, en ik hou van de dollar.

Japanese Garden

Vandaag was Laura nogsteeds moe, en een beetje hangerig. Alles was een beetje te veel voor haar, dus heeft ze lekker veel films gekeken! Ontbijt wou ze niet, dus dan maar een joghurtje. Rond 11 uur gingen we naar de Nederlandse winkel in “Bellflower” waar ze altijd hagelslag halen. (ik snap nogsteeds niet waarom de beste uitvinding ooit nogsteeds niet in een normale winkel te krijgen is..) Daarna door naar een crea-bea winkel om een nieuw stuk stof te halen van het dekentje waar Laura altijd op sabbelt. En wat stof gehaald om een rokje je maken, die ik voor Laura ga maken. Natuurlijk in een Ariel print van de kleine zeemeermin, waar Laura helemaal verzot op is! Zeemeerminnen en disney zijn haar favoriete dingen..
Daarna door naar Ihop (international house of pancakes) maar Laura was de enige die een pannekoek at, ik had een Philly cheese steak gegeten (geschaafd vlees, beetje zoals kebab, met uitjes en kaas op een broodje) en Myriam had een broodje met kip erop. Erg lekker allemaal. Ik had een kleine Jus d’orange besteld, maar de defenitie van klein is nogsteeds erg groot hier in amerika. Ik ben bang op de weegschaal te staan, want er zal wel een pondje of 2 bij gekomen zijn. Na zoveel afgevallen te zijn in Nederland komt het er hier regelrecht weer aan! Ach, dat word sonja bakkeren in Nederland.

Na gelunched te hebben reden we door naar de Japanse tuin. Die is dicht bij Laura’s schooltje, dus die heb ik ook even gezien. Beide staan op universiteits grond. De universiteit van California is in Long Beach gevestigd, en is erg groot. De sporthal is een grote piramide! Er staan ook allemaal gebouwen waar studenten wonen, de zogeheten Dormrooms. Dat zouden ze in nederland ook moeten doen! Geen gereis meer in de ochtend! Anyway, wij dus naar die japanse tuin, waar het ERGGGG mooi is! in het midden een grote vijver met een heleboel GROTE koyfishes. Er staat dan een dispenser waar je vissevoer kan kopen. Dus wij die visjes voeren… Toen herrinerde de visjes me dat ik eigenlijk toch wel een of andere angst voor vissen heb. Wat waren ze groot! en ze hebben zo’n grote mond! Als je eten in het water gooit komen ze allemaal naar dat plekje, geen plek? dan springen ze gewoon op elkaar, wat dus heel eng is, want het lijkt net alsof ze op je af komen, en ze zwaaien dan zo met hun staart, dus ze spetteren allemaal water op je. Sommige springen zelfs een beetje aan de kant om hun eten te claimen. Ik geloof dat die beesten nooit gevoerd worden, dat ze daarom zo hebberig zijn! Sommige waren zo groot, hun hoofd alleen al was net een voetbal. Bah. Best mooie beesten hoor, vooral als je ze ziet zwemmen van boven af, dan lijkt het net alsof ze vleugels hebben, maar toch vind ik ze eng! En ik herhaal: BAH!
Maar goed, ik was dus aan het beschrijven hoe het er daar uit ziet.. Eeen hoop bruggetjes, en erg rustgevend. Overal bonsai bomen, maar dan de grotere versie, erg ZEN allemaal. Een soort meditatie hutje, en een grint tuintje, die zo geharkt is dat er een soort textuur in het grint staat, rondjes rond stenen. In de rest van de tuin stonden mooie beelden. Ik zou hier wel vaker kunnen komen om gewoon te zitten!

Na de tuin naar huis. Ik heb ’s avonds pasta gemaakt. Een appart pannetje voor Marty, aangezien hij niet zo veel eet. Dus voor hem een pannetje met gewone saus en gehakt, en voor ons een pannetje met saus, gehakt, groente en kruiden. Laura takelde al gauw af, dus hadden we dr voor t eten in bad gedaan, zodat ze vroeger dan normaal naar bed kon. Marty en Myriam zouden naar de film gaan. Waar Laura het natuurlijk niet mee eens was! Dus stelde Marty voor om naar een andere film te gaan zodat Laura en ik mee konden. Niet slim, want Laura was al zo moe, en dan zou ze nog later in bed liggen. Nou goed, Laura weer omkleden want ze was al in haar pyama, de auto in, bijna bij de bios, was Laura al in slaap gevallen! dus wij omgekeerd om haar in bed te leggen. Precies in haar bed word ze wakker. Paniek van jawelste natuurlijk, omdat we niet bij de bios waren, en we niet meer van plan waren er nog heen te gaan. Na een hoop boosheid en gehuil lag Laura een uur later toch in dromenland.

Morgen ben ik vrij, dus ga ik eerst naar het strand, en daarna naar de mall! Wat een leven..

Ontdekkings reis

Woensdag met Marty mee gereden naar downtown Long Beach, nadat we pizza hadden gegeten bij “The Round Table”. Marty werkt precies in het midden van downtown, dus dat is wel makkelijk! Nadat hij naar zijn kantoor was gegaan, moest ik kiezen tussen een bus nemen naar het strand, of blijven waar ik was, waar het erg touristisch is (eigenlijk overal in de downtown&beach area) en veel kunt winkelen.. Ik koos voor het 2e idee!

Eerst ben ik over ocean blvd gelopen richting Pine avenue (jaja, waar google maps wel niet goed voor is), daar heb je een hele hoop winkels en restaurantjes. Eerste waar ik heen ging was bij de Starbucks! “Can I have a Sweetened, Passion flavor, Grande Lemonade Ice Tea?”   Jaja, bij starbucks bestel je niet zomaar iets, daar bestel je een waslijst aan dingen, voor 1 bestelling! Na even op het terras in het zonnetje me lemonade ice tea opgedronken te hebben, en te hebben gepraat met een local over spots in Long Beach die ik niet mag missen, ben ik doorgelopen naar de shopping area! Na even geshopt te hebben, doorgelopen naar de pier, even langs de boulevard gelopen, en terug naar Marty’s kantoor. Daarna met de fam uit eten bij een Italiaans restaurant. Eigenlijk een New York’s restaurant gebaseerd op “Little Italy”. Lekker gegeten, al kon ik niet zo veel op, door me jetlag denk ik.

Donderdag eerste werkdag! Laura was woensdag laat naar bed, dus ze was pas om 10 uur wakker. Ik was al weer om 6 uur wakker! We hebben een hele hoop gedaan, van filmpjes kijken, tot puzels maken, even naar buiten, etc. Mijn dag was pas om 9 uur weer voorbij!

Vandaag heb ik weer vrij (Wat een luxeleven he). Eigenlijk heb ik alleen woensdagen en zondagen vrij, maar deze zondag hebben ze me nodig, dus hebben we wat dagen omgewisseld. De planning voor vandaag is: NAAR HET STRAND!

LBC

7 uur in de ochtend in Long Beach California. De plek waar iedere vrouw grote borsten heeft, de plek waar alle tanden wit zijn, de plek waar iedereen denkt beroemd te worden, de plek waar ik a.s. 7 weken zit!

Gister ochtend om half 7 opgestaan. Nog even 5 keer mijn koffer opnieuw ingepakt, alles wat ik toen niet nodig dacht te hebben en zwaar was er uit gelaten. Om kwart voor 8 naar de bus die me naar schiphol bracht, en inchecken maar!

Eenmaal in het vliegtuig beland begint er een stelletje te zeuren over hun zitplekken, en verdomde het om te gaan zitten voordat ze andere zitplaatsen hadden. Naast me kwam een wat.. Zenuwachtige, zweterige, ongemakkelijke man zitten, 50/60 jaar, die constant zenuwachtig op zijn armleuning aan het tikken was.
Gelukkig houden oude mensen van slapen, dus heb er maar de helft van de reis last van gehad. De andere helft combineerde de man het getik op de armleuning met zonnebloempitten eten. En geloof me, wanneer je 4,5 uur slaapt, en de andere 4,5 uur zonnebloempitten eet, heb je een heel veld zonnebloemen uitgeroeit.

1:25 pm, lokale tijd in Chicago. Hier moest ik simpelweg mijn bagage ophalen en gelijk weer afgeven aan de bagage mensen, een stukje verderop. (waarom ze dat niet gewoon gelijk doorvoeren naar het andere vliegtuig snap ik ook niet.) Simpel toch? Ja, dat dacht ik ook, tot ik er achter kwam dat een stukje verderop een stukje terug was, en ik net langs een groot bord loop, met een grote rode ronde erop, met een streep erdoor. Wat er dus duidelijk op doelde dat ik niet, maar dan ook NIET meer terug kon. HELP!
De paniekaanval volgde snel. Ik ben in Chicago, nog nooit van me levensjaren geweest, en nu ben ik verdwaald op een luchthaven, waar je treintjes moet pakken om bij de overige 3 of 4 terminals te komen. 1,5 uur voordat mijn andere vlucht vertekt… WAAR MOET IK HEEN EN WAT MOET IK DOEN?
Een aardige mevrouw zei dat ik het treintje moest pakken om opnieuw in te checken, en opnieuw door security moest. Leuk. Vooral wanneer iedereen in heel chicago besloot om in te checken en door security te gaan, wat dus hele lange rijen betekende. Dus heb ik wat mensen lief aangekeken, en met me betraande puppy oogjes me weg gebaand door de miljoenen mensen in die wacht rij! Hetzelfde verhaal bij security, waar ik aan een meneer vroeg of ik voormocht dringen. Geen probleem. Het mooie was dat hij op de zelfde vlucht zat als mij, dus kon ik hem volgen naar de Gate, want waar dat was, wist ik ook niet. Hersenactiviteit stond op -30..
Maaaar 3 minuten voor Boarding kwam ik aan bij me gate, en zat ik eindelijk, ja EINDELIJK, in mijn “connecting flight” naar L.A. Baby!

Films had ik die dag al genoeg gezien, boeken had ik genoeg gelezen, ik had ondertussen ook al een record aantal POGINGEN gedaan om te gaan slapen, pogingen mislukt, dus in die 4 uur van chicago naar LA heb ik alleen maar naar buiten zitten staren.

Meneer Marty Kovalsky stond al op me te wachten. Nadat we me koffer hadden opgehaald door naar “huis”! Mijn nieuwe huis voor a.s. 7 weken! Daar Myriam ontmoet, en natuurlijk de lieve kleine Laura! Ontzettend aardige mensen! Marty is een advocaat en Myriam is een “Stay at home mom”. Laura is 4,5 jaar oud, en te schattig voor woorden. Donkerblonde krullen, en vrolijke ogen! Eerst wat verlegen, maar nadat ze me haar kamer had laten zien, en ik haar wat boekjes had gegeven, kwam ze los.
We zijn toen naar een restaurantje in de buurt wezen eten. Bij een Grieks/Mexicaans/Amerikaans restaurant. Hoe verzinnen ze het om 3 totaaaaaaaaaaaal verschillende culturen, met ieder zijn eigen ding qua eten, te combineren met elkaar? Geniaal!
Ik kon niet alles van mijn “mexican plate” op, maar lekker was het wel! Fried brown beans met gele rijst en 2 rund tortilla’s en 2 kip tortilla’s. Erg pittig ook.
Thuis werd ik een beetje wegwijs gemaakt, en hebben Marty en ik nog even gezocht naar connecting flights naar North Carolina voor wanneer ik weer terug naar huis ga. Daarna nog even mee naar de supermarkt, waar ik 2 dingen MOEST uitkiezen die ik lekker vond. Aangezien mijn hersenactiviteit tegen die tijd niet meer op -30 maar op -100 stond heb ik Lucky Charms Cerial en Welches Grape Juice gepakt.

Thuis, douchen, snel even gemailt en SLAPEN! Het was ondertussen alweer 7/8 uur sochtends nederlandse tijd, en nog maar 10/11 uur LA tijd. Zodra ik plat ging was ik vertrokken naar dromen land. Nu is het half 8 ’s ochtends. Ik was alweer om 6 uur ’sochtends wakker.
Vandaag ga ik even Long Beach proberen te verkennen. Hopelijk eindig ik bij een strand of bij een Mall. Maakt niet uit welke van de 2!