Wauw, ok. Worlds worst blogger has arrived. Allereerst, voor de mensen die het nog niet weten: We hebben 2 kittens door het huis rondlopen! Ze zijn ontzettend schattig!! De een, Sima, is zo’n 8/9 weken en Sparkles is 3/4 maanden. Dat denken we tenminste..En ja, de namen zijn door Laura bedacht haha! We hebben ze op 22 juli uit het asiel gered. Daar had je allemaal hokjes in een kamer vol met jonge kittens en een paar oudere katten. Ik wou ze zo graag allemaal mee nemen!! We kwamen daar met het plan dat we 1 poesje mee naar huis zouden nemen, maar zijn uiteindelijk met 2 kittens naar huis vertrokken! Ik kon het niet aan om bij de hondjes-afdeling te kijken, dan was ik al helemaal gek geworden. Op dat moment realiseerde ik me pas hoeveel ik dieren rond me mis. Sparkles, of Sparky, was vorige week erg ziek geworden en moest naar de dierenarts. Dus ik heb de laastse week naast mijn au pair functie in het huis ook als katten-zuster gefunctioneerd. Laura heeft vorige week haar goudvis uit de kom gehaald en aan Simba gegeven als speeltje. Toen ze het wel welletjes vond pakte ze de vis en had ze hem terug in de kom gedaan. Verbaasd dat ze was toen het beestje weer naar boven dreef.. Dit is naar horen zeggen natuurlijk, ze heeft het gedaan toen niemand bij haar was. So 1 fish gone, 2 to go.
Maargoed, genoeg over de katten en dode vissen. Ik moet even goed nadenken wat er de afgelopen weken is gebeurd.. Ik geloof niet dat ik erg veel boeiends heb beleefd in de 2 weken dat ik niet geblogd heb. The usual- Malls, strand en relaxation. Ohja, en gewerkt natuurlijk 
Ik mis mijn huis, mijn eigen plekje, toch best wel. Gek hoe dat went. Vorig jaar toen ik hier was, zat ik nog in het kleine kamertje. Toen had ik er geen problemen mee geen eigen plek te hebben. Dit jaar hunker ik er echt naar. Gewoon om op een vrije dag lekker thuis op de bank te zitten en niks te doen. Nu kan ik dat ook wel, maar je hebt dan toch wel het idee dat je iets moet doen. Aan de andere kant ben ik (door bepaalde “omstandigheden”) nog niet klaar om over minder dan 4 weken te vertrekken.. Met de kans hier in Long Beach ook echt te kunnen blijven maakt het alleen maar moeilijker. Het is ook nooit goed. Ondertussen ken in Long Beach aardig goed. Ik weet waar ik wel en niet moet wezen, hoe ik er moet komen en wanneer ik er moet komen. Ik ben dus best wel ingeburgerd.
