Home away from home

Even niks te doen en bedacht me dat ik maar eens iets ging schrijven. Mijn vrije week zit er bijna op, nog 1 dag te gaan. Ik merk dat ik niet zo nodig alle touristische dingen meer hoef te doen die ik vorig jaar heb gedaan. Ik ben vorige week nog naar Hollywood gegaan en Rodeo Drive bezocht, maar dat was ook gelijk het enige touristische hoogtepunt van mijn zomer. Ik probeer eigenlijk gewoon van het Californische leven te genieten, en genieten van de tijd die ik hier nog heb. Ik heb mijn week grotendeels doorgebracht met mijn Amerikaanse liefde (NEWSFLASH..) Jason… Verder lekker van het weer genoten.
Tegenover Jasons huis is een coffeeshop waar het voor mij ondertussen een gewoonte is geworden om daar te ontbijten. Het is er ontzettend gezellig en huiselijk. Een beetje europees. Het doet me denken aan de coffeeshop “central perk” uit de serie Friends. Grote banken waar je lekker van je thee kan genieten, mooie kunst aan de muur en een heerlijk Jazz deuntje uit de boxen. De mensen die er werken hebben me al een kruisverhoor gegeven over Nederland en ondertussen word ik al gezien als vaste klant. Ze weten al wat ik wil wanneer ik binnenloop- een groene thee en een bagel met ei en kaas.

Vandaag is het echte aftellen alweer begonnen. 2 weken voordat ik weer vertrek. Zoals te lezen in me eerdere post- blij om weer op me eigen plekje te zitten, me vriendjes en vriendinnetjes weer te zien en zelfs blij om weer naar school te gaan. Minder blij om California weer te verlaten. Het weer, de cultuur, en mijn “leventje” hier. En natuurlijk om Jason.
Het is hier in California ondertussen toch best wel een home away from home geworden, nu ik mensen ken en een routine heb opgebouwd. Maar ik blijf mezelf inpraten dat ik me school in Nederland eerst zal moeten afmaken voordat ik naar hier emigreer.

Floating Fish

Wauw, ok. Worlds worst blogger has arrived. Allereerst, voor de mensen die het nog niet weten: We hebben 2 kittens door het huis rondlopen! Ze zijn ontzettend schattig!! De een, Sima, is zo’n 8/9 weken en Sparkles is 3/4 maanden. Dat denken we tenminste..En ja, de namen zijn door Laura bedacht haha! We hebben ze op 22 juli uit het asiel gered. Daar had je allemaal hokjes in een kamer vol met jonge kittens en een paar oudere katten. Ik wou ze zo graag allemaal mee nemen!!  We kwamen daar met het plan dat we 1 poesje mee naar huis zouden nemen, maar zijn uiteindelijk met 2 kittens naar huis vertrokken! Ik kon het niet aan om bij de hondjes-afdeling te kijken, dan was ik al helemaal gek geworden. Op dat moment realiseerde ik me pas hoeveel ik dieren rond me mis. Sparkles, of Sparky, was vorige week erg ziek geworden en moest naar de dierenarts. Dus ik heb de laastse week naast mijn au pair functie in het huis ook als katten-zuster gefunctioneerd. Laura heeft vorige week haar goudvis uit de kom gehaald en aan Simba gegeven als speeltje. Toen ze het wel welletjes vond pakte ze de vis en had ze hem terug in de kom gedaan. Verbaasd dat ze was toen het beestje weer naar boven dreef.. Dit is naar horen zeggen natuurlijk, ze heeft het gedaan toen niemand bij haar was. So 1 fish gone, 2 to go.

Maargoed, genoeg over de katten en dode vissen. Ik moet even goed nadenken wat er de afgelopen weken is gebeurd.. Ik geloof niet dat ik erg veel boeiends heb beleefd in de 2 weken dat ik niet geblogd heb. The usual- Malls, strand en relaxation. Ohja, en gewerkt natuurlijk

Ik mis mijn huis, mijn eigen plekje, toch best wel. Gek hoe dat went. Vorig jaar toen ik hier was, zat ik nog in het kleine kamertje. Toen had ik er geen problemen mee geen eigen plek te hebben. Dit jaar hunker ik er echt naar. Gewoon om op een vrije dag lekker thuis op de bank te zitten en niks te doen. Nu kan ik dat ook wel, maar je hebt dan toch wel het idee dat je iets moet doen. Aan de andere kant ben ik (door bepaalde “omstandigheden”) nog niet klaar om over minder dan 4 weken te vertrekken.. Met de kans hier in Long Beach ook echt te kunnen blijven maakt het alleen maar moeilijker. Het is ook nooit goed. Ondertussen ken in Long Beach aardig goed. Ik weet waar ik wel en niet moet wezen, hoe ik er moet komen en wanneer ik er moet komen. Ik ben dus best wel ingeburgerd.