Gepost door: Adrianne | juli 18, 2008

Japanese Garden

Vandaag was Laura nogsteeds moe, en een beetje hangerig. Alles was een beetje te veel voor haar, dus heeft ze lekker veel films gekeken! Ontbijt wou ze niet, dus dan maar een joghurtje. Rond 11 uur gingen we naar de Nederlandse winkel in “Bellflower” waar ze altijd hagelslag halen. (ik snap nogsteeds niet waarom de beste uitvinding ooit nogsteeds niet in een normale winkel te krijgen is..) Daarna door naar een crea-bea winkel om een nieuw stuk stof te halen van het dekentje waar Laura altijd op sabbelt. En wat stof gehaald om een rokje je maken, die ik voor Laura ga maken. Natuurlijk in een Ariel print van de kleine zeemeermin, waar Laura helemaal verzot op is! Zeemeerminnen en disney zijn haar favoriete dingen..
Daarna door naar Ihop (international house of pancakes) maar Laura was de enige die een pannekoek at, ik had een Philly cheese steak gegeten (geschaafd vlees, beetje zoals kebab, met uitjes en kaas op een broodje) en Myriam had een broodje met kip erop. Erg lekker allemaal. Ik had een kleine Jus d’orange besteld, maar de defenitie van klein is nogsteeds erg groot hier in amerika. Ik ben bang op de weegschaal te staan, want er zal wel een pondje of 2 bij gekomen zijn. Na zoveel afgevallen te zijn in Nederland komt het er hier regelrecht weer aan! Ach, dat word sonja bakkeren in Nederland.

Na gelunched te hebben reden we door naar de Japanse tuin. Die is dicht bij Laura’s schooltje, dus die heb ik ook even gezien. Beide staan op universiteits grond. De universiteit van California is in Long Beach gevestigd, en is erg groot. De sporthal is een grote piramide! Er staan ook allemaal gebouwen waar studenten wonen, de zogeheten Dormrooms. Dat zouden ze in nederland ook moeten doen! Geen gereis meer in de ochtend! Anyway, wij dus naar die japanse tuin, waar het ERGGGG mooi is! in het midden een grote vijver met een heleboel GROTE koyfishes. Er staat dan een dispenser waar je vissevoer kan kopen. Dus wij die visjes voeren… Toen herrinerde de visjes me dat ik eigenlijk toch wel een of andere angst voor vissen heb. Wat waren ze groot! en ze hebben zo’n grote mond! Als je eten in het water gooit komen ze allemaal naar dat plekje, geen plek? dan springen ze gewoon op elkaar, wat dus heel eng is, want het lijkt net alsof ze op je af komen, en ze zwaaien dan zo met hun staart, dus ze spetteren allemaal water op je. Sommige springen zelfs een beetje aan de kant om hun eten te claimen. Ik geloof dat die beesten nooit gevoerd worden, dat ze daarom zo hebberig zijn! Sommige waren zo groot, hun hoofd alleen al was net een voetbal. Bah. Best mooie beesten hoor, vooral als je ze ziet zwemmen van boven af, dan lijkt het net alsof ze vleugels hebben, maar toch vind ik ze eng! En ik herhaal: BAH!
Maar goed, ik was dus aan het beschrijven hoe het er daar uit ziet.. Eeen hoop bruggetjes, en erg rustgevend. Overal bonsai bomen, maar dan de grotere versie, erg ZEN allemaal. Een soort meditatie hutje, en een grint tuintje, die zo geharkt is dat er een soort textuur in het grint staat, rondjes rond stenen. In de rest van de tuin stonden mooie beelden. Ik zou hier wel vaker kunnen komen om gewoon te zitten!

Na de tuin naar huis. Ik heb ’s avonds pasta gemaakt. Een appart pannetje voor Marty, aangezien hij niet zo veel eet. Dus voor hem een pannetje met gewone saus en gehakt, en voor ons een pannetje met saus, gehakt, groente en kruiden. Laura takelde al gauw af, dus hadden we dr voor t eten in bad gedaan, zodat ze vroeger dan normaal naar bed kon. Marty en Myriam zouden naar de film gaan. Waar Laura het natuurlijk niet mee eens was! Dus stelde Marty voor om naar een andere film te gaan zodat Laura en ik mee konden. Niet slim, want Laura was al zo moe, en dan zou ze nog later in bed liggen. Nou goed, Laura weer omkleden want ze was al in haar pyama, de auto in, bijna bij de bios, was Laura al in slaap gevallen! dus wij omgekeerd om haar in bed te leggen. Precies in haar bed word ze wakker. Paniek van jawelste natuurlijk, omdat we niet bij de bios waren, en we niet meer van plan waren er nog heen te gaan. Na een hoop boosheid en gehuil lag Laura een uur later toch in dromenland.

Morgen ben ik vrij, dus ga ik eerst naar het strand, en daarna naar de mall! Wat een leven..


Laat een reactie achter

Jouw reactie:

Categorieën