7 uur in de ochtend in Long Beach California. De plek waar iedere vrouw grote borsten heeft, de plek waar alle tanden wit zijn, de plek waar iedereen denkt beroemd te worden, de plek waar ik a.s. 7 weken zit!

Gister ochtend om half 7 opgestaan. Nog even 5 keer mijn koffer opnieuw ingepakt, alles wat ik toen niet nodig dacht te hebben en zwaar was er uit gelaten. Om kwart voor 8 naar de bus die me naar schiphol bracht, en inchecken maar!

Eenmaal in het vliegtuig beland begint er een stelletje te zeuren over hun zitplekken, en verdomde het om te gaan zitten voordat ze andere zitplaatsen hadden. Naast me kwam een wat.. Zenuwachtige, zweterige, ongemakkelijke man zitten, 50/60 jaar, die constant zenuwachtig op zijn armleuning aan het tikken was.
Gelukkig houden oude mensen van slapen, dus heb er maar de helft van de reis last van gehad. De andere helft combineerde de man het getik op de armleuning met zonnebloempitten eten. En geloof me, wanneer je 4,5 uur slaapt, en de andere 4,5 uur zonnebloempitten eet, heb je een heel veld zonnebloemen uitgeroeit.

1:25 pm, lokale tijd in Chicago. Hier moest ik simpelweg mijn bagage ophalen en gelijk weer afgeven aan de bagage mensen, een stukje verderop. (waarom ze dat niet gewoon gelijk doorvoeren naar het andere vliegtuig snap ik ook niet.) Simpel toch? Ja, dat dacht ik ook, tot ik er achter kwam dat een stukje verderop een stukje terug was, en ik net langs een groot bord loop, met een grote rode ronde erop, met een streep erdoor. Wat er dus duidelijk op doelde dat ik niet, maar dan ook NIET meer terug kon. HELP!
De paniekaanval volgde snel. Ik ben in Chicago, nog nooit van me levensjaren geweest, en nu ben ik verdwaald op een luchthaven, waar je treintjes moet pakken om bij de overige 3 of 4 terminals te komen. 1,5 uur voordat mijn andere vlucht vertekt… WAAR MOET IK HEEN EN WAT MOET IK DOEN?
Een aardige mevrouw zei dat ik het treintje moest pakken om opnieuw in te checken, en opnieuw door security moest. Leuk. Vooral wanneer iedereen in heel chicago besloot om in te checken en door security te gaan, wat dus hele lange rijen betekende. Dus heb ik wat mensen lief aangekeken, en met me betraande puppy oogjes me weg gebaand door de miljoenen mensen in die wacht rij! Hetzelfde verhaal bij security, waar ik aan een meneer vroeg of ik voormocht dringen. Geen probleem. Het mooie was dat hij op de zelfde vlucht zat als mij, dus kon ik hem volgen naar de Gate, want waar dat was, wist ik ook niet. Hersenactiviteit stond op -30..
Maaaar 3 minuten voor Boarding kwam ik aan bij me gate, en zat ik eindelijk, ja EINDELIJK, in mijn “connecting flight” naar L.A. Baby!

Films had ik die dag al genoeg gezien, boeken had ik genoeg gelezen, ik had ondertussen ook al een record aantal POGINGEN gedaan om te gaan slapen, pogingen mislukt, dus in die 4 uur van chicago naar LA heb ik alleen maar naar buiten zitten staren.

Meneer Marty Kovalsky stond al op me te wachten. Nadat we me koffer hadden opgehaald door naar “huis”! Mijn nieuwe huis voor a.s. 7 weken! Daar Myriam ontmoet, en natuurlijk de lieve kleine Laura! Ontzettend aardige mensen! Marty is een advocaat en Myriam is een “Stay at home mom”. Laura is 4,5 jaar oud, en te schattig voor woorden. Donkerblonde krullen, en vrolijke ogen! Eerst wat verlegen, maar nadat ze me haar kamer had laten zien, en ik haar wat boekjes had gegeven, kwam ze los.
We zijn toen naar een restaurantje in de buurt wezen eten. Bij een Grieks/Mexicaans/Amerikaans restaurant. Hoe verzinnen ze het om 3 totaaaaaaaaaaaal verschillende culturen, met ieder zijn eigen ding qua eten, te combineren met elkaar? Geniaal!
Ik kon niet alles van mijn “mexican plate” op, maar lekker was het wel! Fried brown beans met gele rijst en 2 rund tortilla’s en 2 kip tortilla’s. Erg pittig ook.
Thuis werd ik een beetje wegwijs gemaakt, en hebben Marty en ik nog even gezocht naar connecting flights naar North Carolina voor wanneer ik weer terug naar huis ga. Daarna nog even mee naar de supermarkt, waar ik 2 dingen MOEST uitkiezen die ik lekker vond. Aangezien mijn hersenactiviteit tegen die tijd niet meer op -30 maar op -100 stond heb ik Lucky Charms Cerial en Welches Grape Juice gepakt.

Thuis, douchen, snel even gemailt en SLAPEN! Het was ondertussen alweer 7/8 uur sochtends nederlandse tijd, en nog maar 10/11 uur LA tijd. Zodra ik plat ging was ik vertrokken naar dromen land. Nu is het half 8 ’s ochtends. Ik was alweer om 6 uur ’sochtends wakker.
Vandaag ga ik even Long Beach proberen te verkennen. Hopelijk eindig ik bij een strand of bij een Mall. Maakt niet uit welke van de 2!